ราไปกันเถอะ” คู่แฝดก็เคร่งเครียดด้วยและไม่ต้องการที่จะอยู่ต่อที่นี่แม้แต่เพียงวินาทีเดียว พวกเขาหันหลังและหนีหายไปในเส้นขอบฟ้าในพริบตาเจี้ยนเฉินนั้นยังมึนงงไปด้วยความโศกเศร้า เขาเงยหน้าขึ้นไปที่ท้องฟ้าสีครามในขณะที่ใบหน้าของเขาเต็มไปด้วยความเสียใจกระดองใหญ่หายไปจากท้องฟ้าและร่างที่คุ้นเคยของผู้อาวุโสสูงสุดก็จากไปเช่นกัน สิ่งเดียวที่เหลืออยู่และไม่ได้หายไปไหนคือความปรารถนาของเขา มันคือความปรารถนาของผู้อาวุโสสูงสุดก่อนที่เขาจะจากไป มันเต็มไปด้วยความเสียดายและความห่วงใยวิญญาณของผู้อาวุโสสูงสุดถูกกำจัดไป แม้แต่ศพของเขายังไม่เหลืออยู่เลย ทั้งหมดที่เหลืออยู่มีเพียงพื้นที่เต็มไปด้วยเลือดและชิ้นส่วนที่แตกกระจายของกระดอง“ผู้อาวุโสสูงสุด” น้ำเสียงของเจี้ยนเฉินเต็มไปด้วยความโศกเศร้า เขาเจอกับผู้อาวุโสสูงสุดได้ไม่นานแต่ผู้อาวุโสก็เสียสละชีวิตของตนเองเพื่อช่วยเขาเอาไว้ วิญญาณของเขาสลายไปโดยไม่เหลือทิ้งไว้แม้กระทั่งศพ มันเป็นผลลัพธ์ที่น่าสะเทือนใจมากสิ่งที่ผู้อาวุโสสูงสุดเสียไปนั้นเป็นอะไรที่เขาไม่สามารถจะชดใช้คืนได้แม้จะใช้เวลาตลอดชีวิตของเขา วิญญาณของผู้อาวุโสสูงสุดได้หายไปแล้วโดยไม่มีทางที่จะเอาคืนมาได้ แม้แต่พลังงานดั้งเดิมของพลังเซียนธาตุแสงก็ไม่มีความสามารถที่จะชุบชีวิตผู้อาวุโสสูงสุดขึ้นมาได้แม้ว่าพลังงานดั้งเดิมสามารถคืนชีพให้กับคนตายได้ แต่นี่จะเกิดขึ้นถ้าวิญญาณยังคงอยู่และร่างกายยังอยู
