่จะผนึกความสามารถของคนคนหนึ่งเอาไว้ได้” ท่าทางของผู้อาวุโสสูงสุดเปลี่ยนไปอย่างรวดเร็วเมื่อเขาเห็นแสงสีแดงเหนือหัวของเจี้ยนเฉินเจี้ยนเฉินเริ่มรู้สึกเคร่งเครียด เขารู้สึกได้ถึงพลังงานที่แปลกประหลาดที่บุกรุกเข้าไปในร่างของเขา และเหมือนมีตาข่ายมาคลุมรอบปราณของเขาเอาไว้“มันต้องการที่จะผนึกความแข็งแกร่งของข้า ! เจ้ากล้าดียังไง ! ” เจี้ยนเฉินโกรธเกรี้ยว เขาคิดแล้วพลังบรรพกาลในปราณของเขาก็ขับพลังมหาศาลออกมา มันพุ่งเพิ่มขึ้นในร่างกายเขาอย่างรวดเร็วและเต็มไปด้วยออร่าแห่งการทำลายล้าง ก่อนที่จะเปลี่ยนไปเป็นรูปมังกรที่เกรี้ยวกราด มันพุ่งเข้าไปที่พลังงานที่ผนึกเขาเอาไว้ด้วยพลังที่หยุดไม่ได้พลังบรรพกาลปะทะเข้ากับพลังงานและพลังบรรพกาลก็เข้าหักล้างพลังงานนั้น อย่างไรก็ดี พลังงานธรรมดาหรือจะเทียบเท่ากับความแข็งแกร่งของพลังบรรพกาลที่เป็นเอกลักษณ์ได้ ? ในไม่ช้า พลังงานแปลกนั่นก็ถูกกลืนกินไปโดยพลังบรรพกาลอย่างช้า ๆ ก่อนที่จะหายไปหมดสิ้นโดยไม่มีร่องรอยเหลืออยู่เจี้ยนเฉินรู้สึกได้ว่าพลังบรรพกาลของเขาเพิ่มขึ้นเล็กน้อยอีกครั้งหลังจากที่กลืนกินพลังงานแปลกนั้นไป อย่างไรก็ตาม ปริมาณที่เพิ่มนั้นมันน้อยมากจนไม่ได้สำคัญอะไรแสงสีแดงที่อยู่รอบเจี้ยนเฉินค่อย ๆ จางหายไปหลังจากที่พลังงานประหลาดถูกกลืนกินไปเสียงลมหวีดหวิวดังมาแต่ไกล คนสองคนพุ่งเข้ามาทางเจี้ยนเฉินด้วยความเร็วแสงในขณะที่พวกนั้นเปล่งจิตสังหารออกมา พวกนั้
