เริ่มที่สูบฉีดสายพลังบรรพกาลออกมา มันเพิ่มความแข็งแกร่งของร่างกายของเขาไปจนถึงขีดสุด ก่อนที่เขาจะจับไปที่ด้ามของกระบี่อีกครั้งในตอนที่เขาสัมผัสกับมัน ปราณกระบี่ที่แหลมคมก็พุ่งออกมา มันทิ้งรอยสีขาวไว้ที่มือของเขาแต่มันก็สร้างความเสียหายให้กับเจี้ยนเฉินไม่ได้แล้วในตอนนี้แววแห่งความประหลาดใจเกิดขึ้นที่นัยน์ตาของฉิงยี่หยวนเพราะนางรู้ดีว่ากระบี่นี้ทรงพลังเพียงใด นางตกใจในความแข็งแกร่งของร่างกายของเจี้ยนเฉิน“นะ นี่เป็นอาวุธที่เหลือทิ้งไว้จากจอมยุทธมนุษย์ที่ตายไปแล้วจากควาชรา มันน่าจะเป็นยุทธภัณฑ์ราชาที่เหลือทิ้งไว้โดยเซียนราชาชั้นสวรรค์ที่ 9” ผู้อาวุโสสูงสุดของเผ่าเต่าประหลาดใจ เขาจ้องเขม็งไปที่กระบี่และสังเกตมันจิตใจของเจี้ยนเฉินเต็มไปด้วยความตื่นเต้นที่ซ่อนเอาไว้ไม่อยู่ในตอนที่เขาได้ยินอย่างนั้น เขายกกระบี่ขึ้นมาเพื่อสำรวจรายละเอียด และทันใดนั้นเองเขาก็เผยให้เห็นถึงท่าทีที่ประหลาดใจ เขาพึมพำ “ยุทธภัณฑ์ราชา มันช่างสมกับที่เป็นอาวุธที่เหลือทิ้งไว้จากเซียนราชาในชั้นสวรรค์ที่ 9 จริงจริง มันทรงพลังแบบไม่ธรรมดา กระบี่นี่เหมาะกับข้าดี”“ปล่อยยุทธภัณฑ์ราชาไปเถอะ เจ้าไม่เหมาะกับมันด้วยความแข็งแกร่งของเจ้าในตอนนี้” ฉิงยี่หยวนพูดกับเจี้ยนเฉินในขณะที่นางมองเขาอย่างเย็นชา ความเกลียดของนางที่มีต่อเจี้ยนเฉินกัดเซาะหัวใจของนางแต่เขาอยู่กับผู้อาวุโสสูงสุดของเผ่าเต่า ดังนั้นนางจึงทำอะไรเขาไม่ได้“ใครบอกว่
