ก็คงอยู่ในมือของเรานานแล้ว มันคงไม่มีปัญหามากมายเหมือนในตอนนี้ เจ้าพอใจกับผลลัพธ์ในตอนนี้หรือไม่ ? ผลึกถูกเอาไปที่อาณาเขตของศาลาเทพเจ้าแห่งท้องทะเลโดยพวกเจ้าหนูนั้นและศาลาเทพเจ้าแห่งท้องทะเลยังรู้ถึงการมีอยู่ของมันอีก พวกเขาจะไม่ปล่อยให้มันยังอยู่แบบนี้แน่ พวกเขาจะทำลายมันทันทีที่พวกเขาได้มันไป ข้าอยากรู้ว่าเจ้าจะอธิบายกับท่านเจ้าศาลายังไงเมื่อท่านออกมาจากการฝึกฝน”
ไป่ยันถอนหายใจเบา ๆ ในขณะที่เขานั่งที่นั่นเงียบ ๆ เขารู้ดีว่าเขาไม่มีข้อแก้ตัวเกี่ยวกับเรื่องนี้
“องครักษ์ เอาตัวเยิ่นเซินมา เจ้าเลวนั่น ข้าจะหักกระดูกสันหลังและถกเนื้อมันตอนเป็น ๆ และกินเลือดกินเนื้อมัน ! ” ชาลีตะโกนออกมาอย่างบ้าคลั่ง
ในไม่ช้า เยิ่นเซินก็ถูกลากเข้ามาเหมือนสุนัขจากองครักษ์ทั้งสอง เขาเหมือนจะรู้ว่าอะไรจะเกิดขึ้น เขาหน้าซีดด้วยความกลัวและหน้าไร้สีเลือด
“ไว้ชีวิตข้าด้วย ท่านผู้อาวุโสประจำศาลา ไว้ชีวิตข้าด้วย เยิ่นเซินรู้ดีว่าผิด เยิ่นเซินรู้ดีว่าผิด เยิ่นเซินไม่กล้าที่จะทำผิดอีกแล้ว ช่วยข้าด้วย อาจารย์ ได้โปรดช่วยข้าด้วย” เยิ่นเซินโขกหัวกับพื้นไม่หยุดในขณะที่เขาหมอบเพื่อร้องขอชีวิต เขาไม่ได้เย่อหยิ่งแม้แต่น้อยเมื่อเทียบกับท่าทีของเขาตอนอยู่ภายนอก
ในตอนนี้ เยิ่นเซินเต็มไปด้วยความรู้สึกผิด ถ้าเขารู้ว่าสุดท้ายสถานการณ์จะเป็นแบบนี้ เขาจะไปทำให้เจี้ยนเฉินโกรธในตอนแรกแบบนั้นหรือไม่ ? เขาอยากให้เวลาย้อนกลับไปได้เพ
