เฉิน
“อาจจะเป็นแบบนั้นก็ได้ พวกเราไปจัดคนทันที มันไม่สำคัญหรอกว่าผลึกจะอยู่กับคนที่ศาลาเทพเจ้าอสรพิษต้องการหรือเปล่า พวกเราจะไปตรวจสอบกัน ถ้ามันเป็นแบบนั้นจริง พวกเราต้องได้มันก่อนพวกนั้น”
หญิงที่อยู่ในชุดสีฟ้าที่ดูเหมือนอายุยี่สิบกว่าปีนั่งขัดสมาธิอยู่กลางอากาศภายในห้องลบ นางอยู่ในปราสาทใหญ่ที่อยู่ภายในอาณาเขตของศาลาเทพเจ้าแห่งท้องทะเล นางแต่งตัวธรรมดาแต่นางนั้นน่ารักมากด้วยลักษณะรูปร่างที่สุดยอดมาก นางเหมือนนางฟ้าที่ลงมาจากสวรรค์
“ขอรายงานท่านเจ้าศาลา ฉิงยี่หยวนมาถึงแล้ว” เสียงชราดังออกมาจากด้านนอก
“ให้นางเข้ามา” หญิงนั่นขยับปากและพูดออกมาด้วยน้ำเสียงมีเสน่ห์
ประตูห้องเปิดออกมาอย่างช้าช้า ฉิงยี่หยวนในชุดขาวเดิมเจ้ามาจากด้านนอก ใบหน้าที่มีชีวิตชีวาของนางซีดขาวเล็กน้อยและมีร่องรอยแห่งความมืดมนปรากฎอยู่ในใบหน้าที่ซีดของนาง เห็นได้ชัดว่านางยังคงบาดเจ็บจากการต่อสู้แย่งชิงชิ้นส่วนแผนที่แผ่นดินทั้งแปดและยังไม่สามารถถอนพิษออกมาจากร่างของนางได้ทั้งหมด
ฉิงยี่หยวนโค้งคำนับอย่างเคารพไปที่หญิงที่อยู่ตรงหน้านางและพูดออกมา “ฉิงยี่หยวนขอคารวะท่านเจ้าศาลา”
“ฉิงยี่หยวนไปที่สระสังสารวัฎและรักษาบาดแผลของเจ้าเสีย หลังจากที่เจ้าหายดีแล้วให้ไปหาเล่อป้าเทียนทันทีและไปที่ศาลาวิญญาณสวรรค์” เจ้าศาลาพูดอย่างนุ่มนวล
ฉิงยี่หยวนเผยให้เห็นแววตื่นเต้นทันทีที่นางได้ยินว่านางสามารถไปที่สระสังสารวัฎได้ นางสามารถรัก
