็วดุจสายฟ้าของเจี้ยนเฉินเอาไว้กระบี่แทงไปที่เกราะของผู้อาวุโสเรนส์ด้วยพลังบรรพกาลทำลายล้าง การแทงครั้งแรกทำให้เกิดรอยร้าว ในขณะที่การแทงครั้งที่สองทำให้เกราะแตกกระจายไปหมดสิ้นการแทงครั้งที่สามแทงผ่านผู้อาวุโสเรนส์ไปเหมือนมีดร้อนพุ่งผ่านเนย มันแทงผ่านร่างของเขาและปลายกระบี่ที่ชุ่มไปด้วยเลือดก็ปรากฎขึ้นที่อีกด้านหนึ่งของร่างของเขาในเวลาเดียวกัน พลังบรรพกาลที่บ้าคลั่งได้พุ่งพวยผ่านกระบี่และระเบิดขึ้นในร่างกายของผู้อาวุโส“อ้าก ! ” ผู้อาวุโสส่งเสียงร้องอย่างโหยหวนและน่ากลัว เขาสูญเสียการควบคุมที่หน้าอกของเขาในขณะที่พลังบรรพกาลได้ฉีกเปิดเป็นรูขนาดเท่าชามที่นั่น มันทำให้อวัยวะภายในของเขาหายไปเจี้ยนเฉินไม่ได้หยุด เขารู้ดีว่าเขาจะให้เวลาผู้อาวุโสในการตั้งตัวไม่ได้ ดังนั้นแขนของเขาจึงกระตุกออกไปอย่างรุนแรง กระบี่แทงออกไปอีกครั้งกลายเป็นแสงสีดำและพุ่งไปที่ด้านหลังหัวของผู้เฒ่า เขาต้องการที่จะทำให้วิญญาณดั้งเดิมของผู้อาวุโสได้รับบาดเจ็บอย่างรุนแรง“ข้าจะทำให้เจ้าตายซะที่นี่เดี๋ยวนี้ ! ” ผู้อาวุโสร้องออกมาอย่างบ้าคลั่ง มิติรอบ ๆ ถูกพันธนาการทันทีและหยุดเจี้ยนเฉินและกระบี่ของเขาเอาไว้ใจของเจี้ยนเฉินตกไปถึงตาตุ่มในขณะที่เขาคิด “บ้าเอ้ย” เขาไม่ได้หยุดและบังคับให้พลังบรรพกาลภายในเขาพุ่งพวกออกมา มันทำให้มิติที่ถูกพันธนาการแตกสลายไปอย่างไรก็ตาม ในตอนที่เขาหลุดออกมาได้ มือของผู้อาวุโสก็ได้เลี้ยวมาที่เข
