ชาเท่านั้นที่จะเข้าไปที่โถงศักดิ์สิทธิ์ได้ ? นั่นไม่ได้หมายความว่าเราจะพัฒนาการไม่ได้อย่างนั้นหรือ ? ” นูบิสตกใจ“ใช่ ก่อนที่พวกเราจะเข้าไป พวกเราไม่สามารถพัฒนาการได้ นี่เป็นเหตุผลว่าทำไมเจ้าถึงต้องจำกัดการเติบโตของเจ้าไว้เมื่อเจ้าฝึกฝน”“บ้าเอ้ย เมื่อข้าไม่สามารถพัฒนาการได้ ถ้างั้นก็จะไม่ทำ แต่ข้ายังสามารถดูดซับแกนลับจากงูแก่นั่นได้บ้าง มันจะทำให้ข้าถึงในระดับที่ห่างอีกเพียงนิดเดียวจากการพัฒนาการ มันจะทำให้การพัฒนาการเป็นเรื่องง่ายขึ้นในอนาคต เอาล่ะถ้างั้น ข้าจะไปฝึกต่อล่ะ” นูบิสออกไปจากถ้ำหลังจากนั้นไม่นาน เจี้ยนเฉินก็กลับไปทำสมาธิฝึกฝน เขาเริ่มที่จะสกัดแกนสัตว์อสูรในวัตถุเซียนด้วยความช่วยเหลือจากจิตวิญญาณกระบี่ในตอนนี้ ปราณบรรพกาลของเขามีขนาดเท่าไข่ของนกพิราบเท่านั้น เขายังมีหนทางอีกยาวไกลรออยู่ข้างหน้าก่อนที่เขาจะถึงร่างบรรพกาลขั้นที่ 3 เขาจำเป็นต้องไปถึงจุดสูงสุดของขั้นที่ 2 ให้เร็วที่สุดเท่าที่จะทำได้“นายท่าน ท่านน่าจะสามารถดูดพลังงานจากหินเซียนหยินหยางได้เมื่อท่านถึงขั้นที่ 5 แล้ว” จือหยิงพูด เสียงของเขามีแววรีบเร่ง“จือหยิง ข้าจะสำเร็จถึงขั้นที่เท่าไรหลังจากที่ข้าดูดซับพลังงานทั้งหมดไปแล้ว ? ” เจี้ยนเฉินถามอย่างอยากรู้“ร่างบรรพกาลของนายท่านน่าจะไปถึงขั้นที่ 7 หรือ 8 หรืออาจจะถึงแม้แต่ขั้นที่ 9 หลังจากที่นายท่านดูดซับพลังงานทั้งหมดจากหินไปแล้ว” จือหยิงตอบกลับหลังจากคิดเล็กน้อย
