สังเกตว่ามีบางคนเข้ามาในที่อยู่ของเขาเลยแม้แต่น้อยหัวใจของซี่หวังหยุดเต้นทันที ร่างของเขาเย็นลงเป็นอุณหภูมิเดียวกันกับรอบ ๆ เขาดูเหมือนจะหลอมละลายไปกับสภาพแวดล้อมรอบ ๆ อย่างสมบูรณ์ซี่หวังจ้องอย่างสงบไปที่เจี้ยนเฉินที่ทางเข้าของถ้ำ เขาคิด “เจ้าเป็นคนที่อ่อนแอที่สุด ดังนั้นการจัดการกับเจ้าน่าจะเป็นเรื่องง่าย เมื่อเขาทำร้ายเจ้าแล้ว ข้าจะใช้เจ้าเพื่อข่มขู่ให้อีกคนส่งน้ำศักดิ์สิทธิ์มา” เขากำลังทำตามที่เขาคิด เขาเข้าใกล้เจี้ยนเฉินอย่างนุ่มนวล เขาโจมตีออกไปด้วยด้วยความเร็วดุจสายฟ้าและเล็งไปที่หัวใจของเจี้ยนเฉินมือของซี่หวังผ่านหน้าอกของเจี้ยนเฉินไปอย่างไม่ยากเย็นแต่ซี่หวังก็ใจหาย “ภาพติดตา ! “ปฏิกิริยาของซี่หวังนั้นไวมาก เขาหันกลับไปอย่างรวดเร็ว และเห็นเจี้ยนเฉินยืนอยู่ที่นั่นโดยไม่บาดเจ็บและเจี้ยนเฉินมองกลับมาที่เขาอย่างดูถูก“ซี่หวัง ครั้งก่อนยังไม่เข็ดแล้วเจ้ายังจะกลับมาลองดีอีกหรือ ? ” เสียงขี้เกียจดังออกมาจากข้างนอก นูบิสที่อยู่อีกถ้ำเดินกอดอกเข้ามา นูบิสยืนอยู่ข้าง ๆ เจี้ยนเฉินหน้าของซี่หวังบึ้ง เขาร้องออกมา “เป็นไปไม่ได้ ! ข้าใช้ความสามารถโดยกำเนิดของข้าเพื่อเข้ามาที่นี่อย่างเงียบเชียบ เจ้ารู้ตัวได้ยังไง ? ““เจ้าสะกดรอยตามพวกเรามาตลอดทางและรักษาระยะห่างพันกิโลเมตรจากพวกเรา พวกข้ารู้ตัวนานแล้ว แต่ข้าก็ขอพูดเลยว่าพรสวรรค์โดยกำเนิดของเจ้านั้นทรงพลังมาก เจ้าสามารถผ่านม่านพลังที่พวกเราร่
