ร้อมกับจอมยุทธที่เหลือของตระกูลฮัว
บางอย่างได้เกิดขึ้นกะทันหัน แสงสีแดงได้แวบผ่านอย่างเงียบ ๆ ผ่านเซียนราชาไป
แสงปรากฏขึ้นมาอย่างไม่มีปี่มีขลุ่ย มันทำให้เซียนราชาไม่ทันระวังตัวและโดยเฉือนนิ้วชี้ข้างหนึ่งของเขาไป
ความเจ็บปวดทำให้เซียนราชาร้องออกมา อย่างไรก็ตามทันทีที่เขาเห็นว่าเขาสูญเสียนิ้วชี้ไป ท่าทางของเขาก็เปลี่ยนไปอย่างมาก นิ้วนั้นเป็นนิ้วที่เขาสวมแหวนมิติเอาไว้
เซียนราชาของตระกูลฮัวโกรธมาก เขาเกรี้ยวกราดเหมือนสิงโต เขาคำรามออกมาอย่างบ้าคลั่งทันทีและตามนิ้วมือที่กำลังร่วงหล่นของเขาไป เขาต้องการที่จะเอาแหวนมิติคืนมา
แสงสีแดงปรากฏขึ้นอีกครั้ง และคว้าแหวนมิติเอาไว้ก่อนที่เขาจะสามารถเอามันไปได้และบินหนีออกไป
“เจ้ากำลังคิดจะไปไหน ? หยุดเดี๋ยวนี้ ! ” ตาของเซียนราชาแดงก่ำและเขาก็ไล่ตามแสงสีแดงไปด้วยอารมณ์บ้าคลั่ง
“ชิ้นส่วนแผนที่ถูกบางคนชิงไป” จอมมารหยุนเฟิงที่กำลังต่อสู้กับเจดร้องออกมา เขาไม่สนการต่อสู้และไล่ตามแสงสีแดงไป
เซียนราชาคนอื่นก็หยุดการต่อสู้ของพวกเขา และใช้ทักษะเคลื่อนที่เพื่อไล่ตามไป
แสงสีแดงหยุดหลังจากที่เคลื่อนที่ไปร้อยกิโลเมตร หญิงชราหลังค่อมปรากฎขึ้นหลังจากนั้นและนางก็จับนิ้วอยู่ที่มือข้างหนึ่ง นางเอาแหวนมิติออกมาจากนิ้วแล้วโยนนิ้วทิ้งไป นางยิ้มอย่างชั่วร้ายแล้วบ่นออกมา “ชิ้นส่วนแผนที่เป็นของข้า อย่าคิดว่าใครจะเอามันไปได้” ก่อนที่นางจะพูดจบประโยค นางก็เคลื่อนไหวเล็กน้อ
