วงเข้าใจในความแข็งแกร่งของเขา ดังนั้นเขาจึงเชื่อได้ว่าพวกนั้นจะไม่โจมตีเผ่าแห่งความกล้าในเร็ววันนี้ ซึ่งจะทำให้เขาได้เวลาที่มีค่าในการขโมยชิ้นส่วนแผนที่แผ่นดินทั้งแปด
เมื่อได้เห็นว่าเจี้ยนเฉินมีชัยเหนือจอมยุทธของเผ่าเมิ่งหวงได้ทันทีที่เข้าปะทะกัน ชายชราในชุดดำก็กลัวแทบบ้า เขาหยุดกึกกลางอากาศและไม่มีความกล้าที่จะต่อสู้อีกต่อไป เขาหันหลังกลับทันทีและบินไปไกลเพื่อที่จะหนี
“เจ้าน่าจะอยู่ที่นี่ ข้าปล่อยให้พวกเขาไปแต่ไม่ใช่เจ้า” เจี้ยนเฉินพูดอย่างปกติ ชายชราชุดดำได้ยินเสียงของเขาอย่างชัดเจน ซึ่งทำให้เขาสั่นเทาไปหมด เขายิ่งหนีไปด้วยความเร็วที่มากขึ้น
เจี้ยนเฉินไม่ให้โอกาสชายชราในการใช้พลังมิติในการหลบหนีได้ เขาใช้ทักษะมายาพริบตาและไปปรากฎตรงหน้าชายชราเหมือนภูตผี ด้วยการขยับมือของเขา กระบี่สังหารมังกรในมือของเขาก็กลายเป็นภาพพร่ามัวและปกคลุมชายชราเอาไว้ ภาพเบลอซ้อนกับเป็นชั้น ๆ เต็มทั่วท้องฟ้าและกักชายชราไว้อยู่กับที่
“อ๊าก ! ” เสียงร้องสยดสยองมาจากภาพพร่ามัวมากมายเหล่านั้น ในขณะที่ภาพพร่ามัวลดลง รูปลักษณ์ภายนอกของชายชราก็เปลี่ยนไปอย่างมากในเวลาไม่กี่วินาที เขาเต็มไปด้วยเลือด ในขณะที่บาดแผลนับไม่ถ้วนปรากฏทั่วทั้งร่างของเขา เขาทนทุกข์อย่างมาก
“ท่านนักรบ ไว้ชีวิตข้าด้วย ไว้ชีวิตข้า ท่านนักรบ ข้าจะไม่ยุ่งกับคนของเผ่าคาเลอร์อีก กรุณาไว้ชีวิตที่แก่ชราของข้าด้วย” ชายชราเข้าใจในความน่ากลัวที่แท้จร
