ทิศทางที่ปราณกระบี่พุ่งมา เขาต้องการที่จะเห็นว่าใครกันที่มีความแข็งแกร่งขนาดนี้ ถ้าคนผู้นั้นจะไม่อยู่ในระดับสูงสุดของ 14 ดาว ก็ไม่ห่างชั้นกับเขามากนักสิ่งที่เขาเห็นทั้งหมดทีเพียงชายหนุ่มที่มีผมสีดำยาวในชุดขาว เขาถือกระบี่ที่เปล่งแสงสีดำในขณะที่เขากำลังลอยอยู่กลางอากาศตาของชายชราหรี่เล็กลงอย่างรวดเร็ว เขาประสบกับความเข้าใจผิด เพราะชายหนุ่มที่เห็นอยู่ตรงหน้าไม่ใช่คนด้วยซ้ำ แต่เป็นกระบี่ที่เปล่งรัศมีไปด้วยปราณกระบี่ที่พุ่งทะยานเหมือนกระบี่ศักดิ์สิทธิ์ที่ตั้งตระหง่านอยู่ในโลก“นักรบ เจ้าเป็นใครกัน ? เจ้าต้องการอะไรจากข้า ? ทำไมเจ้าถึงโจมตีข้าโดยไม่ให้ซุ่มให้เสียงแบบนี้ ? ” ชายชราคำราม ท่าทางของเขาน่ากลัวมาก ในขณะที่เขามองไปยังการต่อสู้ที่ดุเดือดของซี่หวังกับนูบิสอย่างไม่รู้ตัว แค่มองปราดเดียวเขาก็ตระหนักว่าพวกเขาทั้งสองคนนั้นทรงพลังกว่าเขามากและบางทีอาจจะเป็นจอมยุทธที่อยู่ในขั้นสูงสุดของ 14 ดาวเจี้ยนเฉินมองไปที่ชายชราอย่างเย็นชาก่อนที่จะบินไปไปไคยะ “คุณหนูไคยะ ท่านปลอดภัยหรือไม่ ? “ไคยะมองไปที่เจี้ยนเฉินด้วยใบหน้าที่ซีดขาวของนาง เมื่อนางจำเขาได้ สายตาอันสวยงามของนางก็เต็มไปด้วยความตกตะลึง “ท่านนักรบ ใช่ท่านจริง ๆ ด้วย”ใบหน้าของเจี้ยนเฉินเต็มไปด้วยรอยยิ้ม “คุณหนูไคยะ ดูเหมือนท่านกำลังเจอปัญหาแต่โชคดีที่ท่านมาเจอข้าพอดี ไม่ใช่นั้นท่านอาจจะตกอยู่ในอันตราย”ในตอนนี้ องครักษ์ทั้งสิบสองคนที่ตา
