งสอง เขาสุภาพมากเพราะว่าคนทั้งสองนี้ไม่ได้อ่อนแอไปกว่าเขาเลย ในฐานะที่เป็นผู้นำเผ่า เขาต้องคิดเพื่อเผ่าและไม่ไปทำให้เซียนผู้คุมกฎโกรธได้ง่าย ๆยังไม่พูดถึงเรื่องที่เซียนผู้คุมกฎทั้งสองนี้คือผู้ช่วยที่มาเพื่อช่วยเหลือเผ่าแห่งความกล้าในการขับไล่เผ่าเมิ่งหวงนูบิสภูมิใจในตัวเองเสมอเหมือนที่เป็นมาตลอด เขาไม่ปฏิบัติอย่างสุภาพกับคนทั้งสอง เขามองผ่านทั้งสองไปอย่างเย็นชาและสายตาของเขาก็ฉายแววเหยียดหยาม เขาพูดอย่างเย็นชา “เจ้ากล้าพูดกับข้า นูบิสผู้ยิ่งใหญ่ ด้วยน้ำเสียงแบบนั้นหรือ ? ดูเหมือนเจ้าจะไม่รู้แม้กระทั่งคำว่า ‘ตาย’ นั้นสะกดยังไง ไอ้แก่ ถ้าเจ้าฉลาดละก็ หนีไปซะให้ไกลตอนนี้ ไม่งั้นข้าจะกำจัดวิญญาณดั้งเดิมของเจ้า”ชายชราในชุดดำโกรธเกรี้ยวและหรี่ตาลงอย่างรวดเร็ว เขาตะโกนออกมา “เจ้าหนูโอหัง เจ้ากล้าดูถูกคนอื่นแบบนี้ มาดูกันว่าเจ้ามีสิทธิ์จะมาทำหยิ่งยโสโอหังแบบนั้นหรือเปล่า” หลังจากพูดจบ มือของชายชราก็เปลี่ยนเป็นกรงเล็บและเขาก็เหวี่ยงไปที่นูบิสดั่งสายฟ้าฟาด ในเวลาเดียวกัน มิติรอบ ๆ นูบิสก็หยุดนิ่งทันที ชายชราพันธนาการนูบิสไว้ด้วยพลังมิติของเขาใบหน้าของนูบิสเยาะเย้ย แค่การขยับตัวเล็กน้อยของเขา มิติที่พันธนาการรอบ ๆ ก็แตกกระจายออกทันที เขากำหมัดแล้วเหวี่ยงไปข้างหน้าโดยไม่ลังเลเมื่อหมัดทั้งสองปะทะกันเสียงระเบิดก็ดังขึ้น อากาศพุ่งออกไปทุกทิศทางอย่างรุนแรง ซึ่งทำให้โถงทั้งโถงสั่นไหว ถ้าไม่ใช่ว่าผู