งทะเลได้ด้วยเช่นกัน”..ในตอนนี้ เสียงที่เต็มไปด้วยโทสะคำรามออกมาจากภูเขาบางลูกที่มีพลังธรรมชาติอยู่มากมาย “หญิงสาวเจ้าเสน่ห์แห่งสวรรค์ นังตัวแสบ ข้าลุ่มหลงเจ้าอย่างมากและเจ้ากลับทำกับข้าแบบนี้ เจ้าหยุดข้าไม่ให้สังหารเจี้ยนเฉิน เจ้าผีเน่ากับโลงผุ ช่างเหมาะสมกันดีเหลือเกิน ข้าขอบอกเลย ! ข้า ไป่เจี้ยน จะทำให้เจ้าทั้งสองคนต้องเสียใจในภายหลังแน่ ! ““เจี้ยนเฉินไอ้ชั่ว ไอ้เลวทราม เจ้าเอาคนรักของข้าไป ข้าจะทำให้เจ้าทุกข์ทรมานจนเจ้าต้องร้องขอความตาย เจ้าหนีไปที่เผ่าพันธุ์ทะเลแล้วยังไง ? ข้าจะไม่ให้สหายหรือครอบครัวของเจ้ารอดไปได้ ข้าจะไปฆ่ากลุ่มทหารรับจ้างอัคนีให้หมด”“แค่ก แค่ก ไป่เจี้ยน ใจเย็น มีผู้อาวุโสสูงสุดของตระกูลเจียงหยางคุ้มครองครอบครัวของเจี้ยนเฉินอยู่ เจ้าต้องไม่ทำอะไรบุ่มบ่ามและจำไว้ว่าอย่าไปปะทะกับพวกเขาซึ่ง ๆ หน้า พวกเราจะไปทำให้ตระกูลผู้พิทักษ์โกรธไม่ได้” เสียงที่อ่อนแอของไป่ยี่เฟยดังออกมาจากในถ้ำ“ท่านพ่อ ข้ารู้ ข้ารู้ ว่าข้าควรจะทำอะไร” ไป่เจี้ยนพูดด้วยตาแดงก่ำและลมหายใจยุ่งเหยิง ความเดือดดาลของเขานั่นถึงขีดจำกัดเจียนหยาง ซู อวี้หยุนจ้องอย่างเหม่อลอยไปนอกหน้าต่างในอาคารไปที่ประตูหลักของตระกูลเจียงหยางในเมืองลอร์ ใบหน้าของนางเต็มไปด้วยความเศร้าโศก“คงเอ๋อ เจ้าอยู่ที่ไหนกันนะ..” เจียนหยาง ซู อวี้หยุนพูดอย่างทุกข์ทรมาน ในหลายปีที่ผ่านมานี้ นางไม่เคยก้าวออกไปจากเมืองลอร์เลยและกำลัง
