นหินหยกก้อนใหญ่ นางมีท่าทางสลดใจ ในขณะเดียวกันนางก็อดไม่ได้ที่จะคิดถึงทุกสิ่งที่เกิดขึ้นในมหาสมุทรดวงดาวพร้อมกับสิ่งที่นางประสพมาจากมิติที่เกิดมาจากศิลาเซียนหยินหยาง นางคิดกลับไปถึงคำพูดของจอมยุทธผู้ยิ่งใหญ่ของมนุษย์ โมเทียนหยุน
“เจี้ยนเฉิน เจ้าอาจจะได้ร่างกายของข้าไปแต่เจ้าก็ช่วยชีวิตของข้าไปด้วยในเวลาเดียวกัน ข้าควรจะเกลียดเจ้าหรือไม่ ? ” หญิงสาวเจ้าเสน่ห์แห่งสวรรค์พึมพำออกมาเบา ๆ นางดูค่อนข้างท้อแท้
นางทำตามอารมณ์เกินไปตอนที่นางตื่นขึ้นมา นางทำสิ่งที่ไม่ยั้งคิด นางต้องการที่จะฆ่าเจี้ยนเฉินเนื่องจากความเกลียดชังของนาง เมื่อนางสงบใจลงอย่างช้า ๆ นางก็คิดมันอย่างรอบคอบ เจี้ยนเฉินไม่มีทางเลือกอื่นตอนที่เขาทำแบบนั้น ถ้าเขาไม่ทำแบบนั้น พวกเขาทั้งคู่ก็คงจะตายที่นั่นและไม่ได้พบกับแสงสว่างภายนอกอีกครั้ง
นอกเหนือไปจากนั้น นางยังได้รับบางอย่างที่ดีกลับมาแม้ว่านางจะเสียของที่ล้ำค่าที่สุดของสตรีไป ความแข็งแกร่งของนางพุ่งพรวดขึ้นจากการที่ได้ดูดซับพลังงานที่สมดุลของหยินหยางและพลังหยินบาง ๆ ที่อยู่บนผิวของหินเซียน นางแข็งแกร่งขึ้นจนถึงจุดที่นางยังพบว่าเหลือเชื่อ
ในเที่ยงของวันถัดมา ประตูมิติก็โผล่ขึ้นมาทันทีเหนือเกาะสามเซียน ชายวัยกลางคนที่ดูธรรมดาก้าวออกมาพร้อมกับไป่เจี้ยน เขาดูมีอายุเยอะกว่ามาก
สายตาของชายนั่นเย็นชาโดยไร้อารมณ์ใดใด ใบหน้าของเขาเต็มไปด้วยความวางตัว เหมือนกับมีเพียงไม่กี่สิ่งบนโ
