ป็นไปไม่ได้ ตอนที่พวกเราพบกันที่ดินแดนศักดิ์สิทธิ์ที่เมืองทหารรับจ้างสองสามปีก่อน ความแข็งแกร่งของนางยังเท่ากับข้าอยู่เลยที่เป็นเซียนผู้คุมกฎชั้นสวรรค์ที่ 6 เป็นไปได้อย่างไรที่นางจะตัดผ่านเป็นเซียนราชาจากเซียนผู้คุมกฎชั้นสวรรค์ที่ 6 ภายในเวลาไม่กี่ปีนี้ ? นั่นมันเป็นไปไม่ได้” ไป่เจี้ยนเต็มไปด้วยความสงสัย
เสี่ยวเยี่ยและเสี่ยวเหยียนได้บินขึ้นมาจากเกาะสามเซียน ทันทีที่พวกเขาได้ยินว่าอาจารย์ของเขานั้นสำเร็จเป็นเซียนราชาแล้ว พวกเขาก็ยินดีอย่างมาก หลังจากนั้นพวกเขาก็เชิญแขกทั้งสองไปที่เกาะด้วยน้ำเสียงที่นอบน้อม
ไป่เจี้ยนและไป่ยี่เฟยยังคงอยู่บนท้องฟ้าและไม่ขยับเขยื้อน ไป่ยี่เฟยพูด “ใครคือคนที่ทำให้ลูกชายของข้าได้รับบาดเจ็บ ? “
“ท่านพูดถึงอาจารย์เจี้ยนเฉินหรือไม่ ? อาจารย์เจี้ยนเฉินจากไปนานแล้ว พวกเราก็ไม่รู้ว่าเขาไปที่ไหน” เสี่ยวเหยียนพูดตรงประเด็น
“เจ้าพูดว่าอะไรนะ ? เจี้ยนเฉิน ? ” เมื่อเขาได้ยินชื่อนี้ ท่าทีของไป่ยี่เฟยก็เปลี่ยนไปทันที พวกเขาเริ่มส่อแววสนใจขึ้นมาทันทีและเปลี่ยนไปจากก่อนหน้านี้ เขาเอาภาพวาดออกมาจากแหวนมิติแล้วพูด “ดูนี่ให้ดี ๆ นี่ใช่เจี้ยนเฉินที่พวกเจ้าพูดถึงหรือไม่ ? “
เสี่ยวเยี่ยและเสี่ยวเหยียนรับรูปภาพมาแล้วมองไปที่มันด้วยกันด้วยความสงสัย หลังจากนั้น พวกเขาก็พยักหน้าพร้อมกัน แล้วเสี่ยวเหยียนก็พูดออกมา “ถูกแล้ว เขาคืออาจารย์เจี้ยนเฉิน ท่านไป่ยี่เฟ่ย ทำไมท่านถึงได้มีรูป