ม่ ได้ เมื่อเจ้าไม่ปรารถนาข้า ข้าจะไปหาพ่อของข้า ข้าจะไปให้พ่อของข้ามาสู่ขอเจ้า ! ” ไป่เจี้ยนหอบหายใจอย่างแรงและกำลังจะจากไป
“เฮ้อ”
เสียงถอนหายใจที่นุ่มนวลของหญิงสาวเจ้าเสน่ห์แห่งสวรรค์ดังขึ้นมากลางอากาศ หลังจากนั้นร่างสีม่วงก็ปรากฎขึ้นมาบนเกาะ แค่ก้าวเดียว ร่างนั้นก็เดินทางมากว่าสิบกิโลเมตรและมาปรากฏอยู่ข้างหน้าไป่เจี้ยน
“ไป่เจี้ยน เจ้าควรล้มเลิกความคิดนั้นซะ แม้ว่าเจ้าจะให้พ่อของเจ้ามา มันก็เปล่าประโยชน์” หญิงสาวเจ้าเสน่ห์แห่งสวรรค์พูดอย่างเฉยเมย นางมีผ้าคลุมหน้าอยู่และยืนอยู่ห่างออกไปร้อยเมตรกลางอากาศพร้อมกับมีพิณปีศาจร่ำไห้อยู่ในมือของนาง
“หญิงสาวเจ้าเสน่ห์แห่งสวรรค์ ในที่สุดเจ้าก็ออกมา” ความยินดีปรากฏขึ้นที่ใบหน้าของไป่เจี้ยน เขามองไปที่นางอย่างหลงใหล หลังจากนั้นท่าทางของเขาก็เปลี่ยนไปอย่างรวดเร็ว เขาจ้องไปที่นางอย่างเหลือเชื่อ เขาพูดด้วยเสียงสั่นเทา “หญิงสาวเจ้าเสน่ห์แห่งสวรรค์ จะ จะ จะ เจ้า เจ้าเสียพรหมจรรย์ไปแล้ว เป็นไปไม่ได้ นี่มันเป็นไปไม่ได้ ! “
หญิงสาวเจ้าเสน่ห์แห่งสวรรค์หดหู่ใจ นางมองไปที่เจี้ยนเฉินที่อยู่ใกล้ ๆ และตาของนางก็เต็มไปด้วยความเจ็บปวดอย่างทุกข์ยาก หลังจากนั้น นางก็หันหลังและบินกลับไปที่เกาะ มีแต่เสียงด้วยอารมณ์สงบเสงี่ยมปรากฎขึ้นในหัวของไป่เจี้ยน
“ไป่เจี้ยน เจ้าน่าจะไปซะ อย่ามารบกวนข้าอีก”
“”
ไป่เจี้ยนยืนอึ้งอยู่ เขาเสียสติ เขาไม่สามารถยอมรับมันได้และไม่ยอม
