ขาถึงขั้นสุดท้ายแล้ว เขาแค่ต้องทนอยู่ตรงนี้นานอีกหน่อยและทักษะการต่อสู้ระดับเซียนก็จะถูกร่ายอย่างสมบูรณ์
ท้องฟ้ามืดมัวจากการที่ทักษะการต่อสู้ถูกสะสมพลังแม้ว่ามันจะเป็นวันที่สดใสในวันนี้ เมฆมืดมัวปกคลุมไปทั่วท้องฟ้าในขณะที่เกิดฟ้าร้องและฟ้าผ่าอื้ออึงไปทั่ว สายลมรุนแรงเกิดขึ้นรอบ ๆ ในขณะที่น้ำทะเลปั่นป่วนอย่างรุนแรง แรงกดดันที่ยิ่งใหญ่และไม่มีสิ้นสุดเปล่งออกมาเหมือนสัตว์อสูรบรรพกาลกำลังตื่นขึ้นมาจากการงีบหลับ
“ข้าต้องขัดขวางไม่ให้เขาร่ายทักษะการต่อสู้ให้เร็วที่สุด” ดวงตาของเจี้ยนเฉินเย็นชา เขาพุ่งไปที่ไป่เจี้ยน ผ่าลมแรงไปด้วยกระบี่ที่อยู่ในมือของเขา
บึ้ม !
ทันใดนั้นเอง สายฟ้าที่รุนแรงก็ฟาดลงมาจากท้องฟ้าโดยไม่มีสัญญาณเตือน มันโจมตีไปที่เจี้ยนเฉิน
เจี้ยนเฉินสั่นอย่างรุนแรง ผิวของเขาไหม้เป็นสีดำ กระแสไฟฟ้ามหาศาลได้ผ่านไปทั่วร่างของเขาและทำให้เขาชาไปหมด เขาสูญเสียการควบคุมร่างกายไป
“บ้าเอ้ย ยุ่งแล้วซิคราวนี้” เจี้ยนเฉินสบถในใจ ร่างของเขาแข็งทื่อและขยับไม่ได้แม้แต่น้อย เขาไม่มีแม้แต่พลังที่จะอยู่กลางอากาศและตกลงจากท้องฟ้าไปสู่ทะเลที่ไร้ขอบเขตด้านล่าง
สองวินาทีต่อมา เจียนเฉยก็หายจากอาการชาหลังจากที่ตกลงไปในน้ำทะเล เขาพุ่งออกมาจากน้ำเหมือนลูกปืนใหญ่ไปที่ไป่เจี้ยน
ไป่เจี้ยนถึงขั้นสุดท้ายของการสะสมพลังสำหรับทักษะการต่อสู้ระดับเซียนแล้วในตอนนี้ มือทั้งสองข้างของเขาทำเป็นรูปผนึกและเขาก็คำรามออก
