่น้ำทะเลปั่นป่วนอย่างรุนแรง แรงกดดันที่ยิ่งใหญ่และไม่มีสิ้นสุดเปล่งออกมาเหมือนสัตว์อสูรบรรพกาลกำลังตื่นขึ้นมาจากการงีบหลับ“ข้าต้องขัดขวางไม่ให้เขาร่ายทักษะการต่อสู้ให้เร็วที่สุด” ดวงตาของเจี้ยนเฉินเย็นชา เขาพุ่งไปที่ไป่เจี้ยน ผ่าลมแรงไปด้วยกระบี่ที่อยู่ในมือของเขาบึ้ม !ทันใดนั้นเอง สายฟ้าที่รุนแรงก็ฟาดลงมาจากท้องฟ้าโดยไม่มีสัญญาณเตือน มันโจมตีไปที่เจี้ยนเฉินเจี้ยนเฉินสั่นอย่างรุนแรง ผิวของเขาไหม้เป็นสีดำ กระแสไฟฟ้ามหาศาลได้ผ่านไปทั่วร่างของเขาและทำให้เขาชาไปหมด เขาสูญเสียการควบคุมร่างกายไป“บ้าเอ้ย ยุ่งแล้วซิคราวนี้” เจี้ยนเฉินสบถในใจ ร่างของเขาแข็งทื่อและขยับไม่ได้แม้แต่น้อย เขาไม่มีแม้แต่พลังที่จะอยู่กลางอากาศและตกลงจากท้องฟ้าไปสู่ทะเลที่ไร้ขอบเขตด้านล่างสองวินาทีต่อมา เจียนเฉยก็หายจากอาการชาหลังจากที่ตกลงไปในน้ำทะเล เขาพุ่งออกมาจากน้ำเหมือนลูกปืนใหญ่ไปที่ไป่เจี้ยนไป่เจี้ยนถึงขั้นสุดท้ายของการสะสมพลังสำหรับทักษะการต่อสู้ระดับเซียนแล้วในตอนนี้ มือทั้งสองข้างของเขาทำเป็นรูปผนึกและเขาก็คำรามออกมา “ทักษะการต่อสู้ระดับเซียน การทำลายล้างสูงสุด…”ติ้ง !ก่อนที่ไป่เจี้ยนจะพูดจบ เสียงโน้ตที่นุ่มนวลก็ปรากฏขึ้นมาทันที มันเต็มไปด้วยเสน่ห์อย่างหาที่สุดไม่ได้และไป่เจี้ยนก็ได้ยินมันชัดเจนตาของไป่เจี้ยนเหม่อลอยทันที หลังจากนั้น เขาก็เหมือนสูญเสียกำลังกายไปและตกลงไปที่ทะเลเหมือนที่เจี้ยนเฉินตกลงไปก่