ังคงอยู่ภายในถ้ำเพื่อเล่นเพลงทำนองสร้างความปลอดโปร่งเพื่อเป็นโอกาสช่วยให้ เจียงหยาง ซู หยุนคงประสบความสำเร็จนอกถ้ำ เจี้ยนเฉินนั่งอยู่บนก้อนหินขนาดใหญ่ เขาสังเกตเห็นการเคลื่อนไหวภายในถ้ำด้วยความเคร่งเครียด เขาไม่สามารถช่วยอะไรเพื่อท่านปู่ของเขาได้ สิ่งเดียวที่เขาทำได้คือการภาวนาอย่างเงียบ ๆ และปกป้องสถานที่แห่งนี้ไว้เพื่อป้องกันไม่ให้ผู้คนสร้างความวุ่นวายในขณะนี้ดวงตาของเจี้ยนเฉินก็หดแคบลง เขาจู่ ๆ เงยหน้าขึ้นมองไปที่ไกล ๆ มีเงาร่างบินมาด้วยความเร็วสูงเป้าหมายของมันคือเกาะสามเซียนเซียนผู้คุมกฎ ! เจี้ยนเฉินกลายเป็นเคร่งขรึมอย่างมากและคิดว่า ท่านปู่อยู่ในขั้นตอนสำคัญ เสี่ยวเย่และเสี่ยวเหยียนก็ต้องเล่นเพลงเพื่อทำให้จิตใจปลอดโปร่งจึงไม่สามารถออกไปไหนได้เวลานี้ นี่ไม่ใช่เวลาที่ควรจะเกิดความวุ่นวายใด ๆ เจี้ยนเฉินหายตัวไปในพริบตา โผล่ขึ้นอีกทีหลายพันเมตร ฝีเท้าเขาไม่หยุดนิ่ง ก้าวไปทางกลางอากาศและเดินทางไปยังเงาร่างที่บินมาเจี้ยนเฉินได้ขัดขวางผู้คนไว้ห่างจากเกาะประมาณ 5 กิโลเมตร มันคือชายผิวขาวที่ดูหล่อเหลา ซึ่งดูเหมือนจะอายุประมาณเท่าเขาเมื่อเห็นรูปร่างหน้าตาของคนผู้นั้นอย่างชัดเจนหัวใจของเจี้ยนเฉินระรัวขึ้น รูปลักษณ์ของชายหนุ่มที่ดูหล่อเหลาผู้นี้คือคนที่พยายามจะเกี้ยวพาหญิงสาวเจ้าเสน่ห์แห่งสวรรค์เมื่อครั้งที่ดินแดนศักดิ์สิทธิ์แห่งเมืองทหารรับจ้าง องค์ชายไป่เจี้ยน จู่ ๆ ปรากฏขึ้นที่หัวของเ