ร่างของนางได้เมื่อรู้สึกว่าร่างกายของเขาเข้าใกล้จุดวิกฤตเต็มทีแล้ว เจี้ยนเฉินรู้ด้วยว่าหญิงสาวเจ้าเสน่ห์แห่งสวรรค์เองก็คล้ายจะอยู่ในสถานการณ์เป็นตายด้วยเหมือนกัน เขาเลิกคิดมากแล้วพูดขึ้นว่า “หญิงสาวเจ้าเสน่ห์แห่งสวรรค์ ข้ามีวิธีผ่านพ้นวิกฤต…” เจี้ยนเฉินพูดเป็นนัยถึงวิธีไร้ยางอายของจือหยิงให้หญิงสาวเจ้าเสน่ห์แห่งสวรรค์ฟังเมื่อนางได้ยินคำที่เจี้ยนเฉินพูดออกมา นางได้ถอยกรูดห่างออกไปจากเจี้ยนเฉินด้วยความอัปยศ นางจ้องมองที่เจี้ยนเฉินอย่างรุนแรงด้วยดวงตาสวยงามของนางที่มีความโกรธที่ปกปิดไม่มิด “ว่ากระไรนะ ! ได้อย่างไร-อย่างไร-อย่างไร เจ้าสารเลว ! งั้นข้าขอตายดีกว่า-” เมื่อมาถึงจุดนี้แล้ว ใบหน้าของนางแปรเปลี่ยนคืนมาอีกครั้ง นางร้องครางออกมาด้วยความเจ็บปวด สภาพร่างกายของนางมีแต่จะเลวร้ายลง นางเพิ่งจะมาถึงประตูความตายแล้ว ทุกสัญญาณชีวิตในร่างนั้นถูกแช่แข็งทั้งหมด ซึ่งในตอนนี้พลังงานหยินสุดขั้วค่อย ๆ แผ่ซ่านไปยังศีรษะของนาง แม้ว่าวิญญาณของนางจะถูกแช่แข็งแต่หลังจากน้ำแข็งค่อย ๆ ละลายลงช้า ๆ พร้อมกับพลังงานหยินสุดขั้ว ในที่สุด วิญญาณของนางเองก็จะแตกสลายไปอย่างสมบูรณ์ด้วยเช่นกันร่างกายของเจี้ยนเฉินรวมทั้งใบหน้าของเขาแดงแล้วแดงอีก พลังงานหยางสุดขั้วพร้อมกับความร้อนที่น่าสะพรึงกลัวคอยแผดเผาร่างกายของเขาราวกับเตาหลอม ถ้าหาใช่ร่างบรรพกาลและฐานะเซียนผู้คุมกฎของเขา เส้นใยพลังงานหยางสุดขั้วนี้คงจะละลาย
