ไปยังแสงระยิบระยับที่ลอยอยู่กลางอากาศราวกับดาวฤกษ์ เขาเห็นว่าทุกแสงที่ระยิบระยับนั้นมีขนาดเท่าเมล็ดข้าวซึ่งใหญ่กว่าเม็ดทรายที่อยู่ตามบนพื้น นอกจากนี้พวกมันยังเรืองแสงที่สุกสกาวมาก พวกมันสวยงามมากเจี้ยนเฉินถามออกมาจากความอยากรู้อยากเห็น จือหยิง สิ่งนี้เป็นละอองดาวหรือไม่ ?ใช่ นายท่าน นอกจากนี้ยังมีฝุ่นละอองดาวที่ลอยอยู่ในท้องฟ้าอีกทั้งยังมีคุณภาพที่สูงกว่า มันดูดีกว่าขยะที่อยู่ตามพื้นขอรับ น้ำเสียงของจือหยิงที่มีความมั่นใจดังขึ้นในหัวของเจี้ยนเฉินชำเหลือบมองไปยังละอองดาวที่อยู่ในกระเป๋าอีกครั้ง เจี้ยนเฉินลังเลเล็กน้อย เขาไม่ได้เทมันออกไป แต่ผูกกระเป๋าแล้ววางลงในแหวนมิติแทน หลังจากนั้นเขาก็หยิบกระเป๋าใบอื่นขึ้นมาเก็บรวบรวมฝุ่นละอองดาวที่ลอยอยู่ในท้องฟ้าในขณะที่ละอองดาวในอากาศกระจัดกระจายไปทั่วทำให้เจี้ยนเฉินเก็บรวบรวมได้ช้ามาก เขาต้องคว้าละอองดาวเท่าเมล็ดข้าวด้วยมือของเขาเองพวกท่านทุกคนมาตรงนี้เดี๋ยวนี้ในขณะนั้นเสียงของหญิงสาวเจ้าเสน่ห์แห่งสวรรค์ดังมาจากระยะไกล เมื่อได้ยินเสียง เจี้ยนเฉินก็หยุดการรวบรวมของเขาทันทีและบินไปที่ทิศทางของหญิงสาวเจ้าเสน่ห์แห่งสวรรค์อย่างรวดเร็วเมื่อเขาไปถึงที่นั่นเขาก็ตระหนักว่ารุยจินและเฮยยู่ก็ได้มาถึงแล้ว ตรงหน้าทั้งสามคนนั้นเป็นซากศพของมนุษย์ที่วางอยู่ พวกเขาไม่รู้ว่ามันมีอยู่ยาวนานแค่ไหนแล้ว แต่รูปลักษณ์ของมันไม่ได้เปลี่ยนไปเลยเจี้ยนเฉินตรวจสอบซากศพด้ว
