มบาง ๆ การงอกอวัยวะใหม่นั้นสำหรับมันแล้วก็แค่เพียงสะบัดนิ้ว เขามองดูเฮยยู่เติบโตมาตั้งแต่เล็ก ดังนั้นเขาจึงค่อนข้างให้ความสำคัญเฮยยู่อยู่ไม่น้อยทันทีที่ได้รับแขนกลับมา อารมณ์ของเฮยยู่ดูดีขึ้นมาอีกมาก เขาหันไปหาเจี้ยนเฉินก่อนถามขึ้นมาด้วยตัวเองก่อน “ข้าอยากรู้นักว่าน้องชายชื่ออะไร?” เฮยยู่ไม่แสดงท่าทีโอหังอีก ในเมื่อจิตวิญญาณวัตถุเซียนนับถือเจี้ยนเฉินเป็นเจ้านาย สถานะของเจี้ยนเฉินในสายตาของเฮยยู่ก็สูงขึ้นมาอีกมาก“ข้าชื่อเจี้ยนเฉิน” เจี้ยนเฉินป้องมือคารวะ“โอ้ น้องเจี้ยนเฉิน เหตุใดน้องเจี้ยนเฉินถึงได้มาอยู่เกาะมังกรอันห่างไกลนี้ได้เล่า” น้ำเสียงของเฮยยู่ยังคงเรียบเฉยแม้จะไม่โอหังแบบเมื่อก่อน เขาไม่ได้ดูถูกเจี้ยนเฉินแล้ว แต่ระดับความแข็งแกร่งของเจี้ยนเฉินยังไม่สมควรได้รับความเคารพจากเซียนราชาชั้นสวรรค์ที่ 9หลังจากเงียบไปครู่หนึ่ง เจี้ยนเฉินก็ตอบ “อันที่จริงข้ามาตามหาหญ้าน้ำลายมังกร หญ้าชนิดนี้โตอยู่ในส่วนลึกของมหาสมุทรดวงดาว แต่โชคร้ายที่พวกเราต้องมาเจอวิญญาณมังกรพวกนี้ทันทีที่เข้าถึงส่วนลึก ไม่นานก็ถูกบีบให้เข้ามาหลบอยู่ภายวัตถุเซียน ผู้อาวุโส ไม่ทราบว่าท่านรู้หรือไม่ว่าหญ้าน้ำลายมังกรนั้นงอกงามอยู่ที่ใด ? ““หญ้าน้ำลายมังกร” เฮยยู่ขมวดคิ้ว “ยามนี้โลกภายนอกถูกวิญญาณมังกรระดับ 9 พังถล่มทลายเสียราบ ราวกับเป็นสนามรบยุคบรรพกาล ต่อให้เคยมีหญ้าน้ำลายมังกรอยู่ ป่านนี้ก็ไม่มีทางหลงเหลืออยู่แล้
