ของตัวเองมากกว่านี้ แม้ยามนี้ข้าจะสามารถต่อกรกับเซียนราชาได้ แต่ทักษะต้องห้ามไม่ควรถูกนำมาใช้ง่ายดายเกินไปนัก สิ่งที่ต้องแลกเปลี่ยนไปนั้นนับว่าแพง” ความคิดมากมายปรากฏขึ้นมาในหัวของเจี้ยนเฉิน แต่เขาก็เปลี่ยนความคิดทั้งหลายนั้นให้เป็นแรงผลักดันตัวเองให้ก้าวขึ้นไปข้างหน้า ก่อนที่จะหลับตาลงแล้วเริ่มฝึกฝนต่อทันที
พรับตาเดียวเวลาก็ผ่านไปแล้วอีก 1 ปีภายในมิติวัตถุเซียน ตลอดระยะเวลาที่ผ่านมาเจี้ยนเฉินฝึกฝนมาโดยตลอด เขาดูดซับพลังบรรพกาลจากแก่นอสูรจำนวนมาก หลังจากกลั่นพลังออกมาจากแก่นอสูรระดับสูงออกมา พลังบรรพกาลภายในตันเถียนของเขาก็ใหญ่เท่าไข่ไก่ในที่สุด พลังบรรพกาลที่เขาใช้ไปตอนที่อยู่เมืองเทพเจ้าถูกฟื้นคืนเกือบจะสมบูรณ์แบบแล้ว ยามนี้เขากลับมาอยู่ในจุดสูงสุดที่เคยอยู่ในอดีต
แม้จะเป็นเช่นนี้แต่เจี้ยนเฉินก็ไม่ได้คิดจะหยุดพัก เขาเริ่มฝึกฝนต่อไปอย่างโดดเดียว ดูดซับพลังบรรพกาลเพื่อมาขยายฐานพลังภายในร่างของตัวเองอย่างไม่หยุดหย่อน
ในขณะเดียวกัน นอกมิติวัตถุเซียน จำนวนวิญญาณมังกรที่ล่องลอยตามทิวเขาเพิ่มขึ้นเป็นอย่างมาก ห้วงลึกของมหาสมุทรดวงดาวกลับกลายเป็นสวรรค์ของวิญญาณมังกร พวกมันล่องลอยไปทั่วทิวเขาราวกับกำลังเดินเล่นชมวิว เสียงคำรามของมังกรก้องขึ้นมาเป็นครั้งคราว
ประตูบานใหญ่ตั้งอยู่ใจกลางพื้นที่ทั้งหมด เชื่อมต่อท้องฟ้าและผืนพิภพ ปล่อยแสงสีเขียวกระจายออกมา วิญญาณมังกรมากมายผ่านเข้าและออกไม่ขาดสา
