เจี้ยนเฉินขยายขึ้นไม่น้อย
“ถ้ายังทำเช่นนี้ต่อไปเรื่อย ๆ การเป็นร่างบรรพกาลขั้น 2 นั้นอยู่ไม่ไกลอีกต่อไป” หลังจากเห็นก้อนพลังบรรพกาลภายในร่างขยายตัวเอง เจี้ยนเฉินดูดีใจอย่างเห็นได้ชัด หลังจากนั้นจึงเปิดประตูเดินออกมาแล้วเรียกจิตวิญญาณวัตถุเซียนออกมาทันที
จิตวิญญาณวัตถุเซียนปรากฏขึ้นมาตรงหน้าเจี้ยนเฉินอย่างเงียบเชียบ เจี้ยนเฉินถามขึ้นมา “มีอะไรเกิดขึ้นบ้างยามที่ข้าตัดขาดโลกภายนอกอยู่ ? “
“นายท่าน ทุกอย่างยังคงเป็นเช่นเดิม ไม่มีอะไรเปลี่ยนแปลง” จิตวิญญาณตอบ
“ดีมาก เช่นนั้นแล้วข้าก็ยังสามารถฝึกต่อไปได้อีกสักหน่อย จิตวิญญาณวัตถุ เอาแกนอสูรระดับ 7 มาให้ข้าอีก 500 ชิ้น ถ้าเป็นไปได้ขอแกนอสูรของสัตว์เวทมนตร์ที่ตายไปไม่นานทีจะดีที่สุด” เจี้ยนเฉินพูด
“ขอรับ” จิตวิญญาณตอบอย่างสุภาพ ทันใดนั้นกองแกนอสูรขั้น 7 จำนวน 500 ชิ้นก็ปรากฏขึ้นตรงหน้าเจี้ยนเฉินทันที ทุก ๆ ชิ้นยังเปล่งประกาย เต็มไปด้วยพลังที่ยังไม่แข็งตัวเช่นก่อนหน้า เห็นได้ชัดว่าเจ้าของแกนอสูรพวกนี้นั้นตายไปไม่นานมากนัก
เจี้ยนเฉินนำแกนอสูรทั้งห้าร้อยอันกลับเข้าห้องแล้วปิดประตูเตรียมตัดขาดโลกภายนอกอีกครั้ง
“นายท่าน ผนึกพลังดั้งเดิมของพลังเซียนธาตุแสงจะถูกเปิดออกภายในครึ่งปี” ยามที่เจี้ยนเฉินหันหลังเดินเข้าห้อง เสียงของจิตวิญญาณวัตถุดังขึ้นภายในห้วงความคิดของเขา
ทันทีที่ได้ยินเจี้ยนเฉินนิ่งไปครู่หนึ่ง ภาพบิดามารดาปรากฏขึ้นมา ก่อนพูดขึ้น “ทั
