มันทำได้แค่เพียงมองแกนอสูรของบรรพชนที่ทิ้งเอาไว้หายไปลับสายตา
“ท่านจิตวิญญาณวัตถุเซียน ท่านจิตวิญญาณเอาแกนอสูรของเหล่าบรรพชนไปเสียหมด”
สัตว์อสูรเวทย์ระดับ 7 หลายตัวเข้าใจสถานการณ์อย่างรวดเร็ว แม้จะมีสัตว์อสูรหลายตัวที่โกรธแค้น แต่ก็ไม่กล้าแสดงท่าทีออกมามากนัก ภายในมิติแห่งนี้ จิตวิญญาณวัตถุเซียนนั้นไม่ต่างจากพระเจ้า อยู่สูงสุดในมิติแห่งนี้
นอกจากนั้น แกนอสูรที่ฝังลึกอยู่ภายในผืนดิน พุ่งทะลุออกมาตรงไปยังปราสาทที่อยู่ใจกลางมิติ แกนอสูรที่สะสมมาหลายแสนปี จำนวนที่มีนั้นมากจะน่ากลัวหากมีคนพบเห็นคงจะตกใจกลัว นอกเหนือจากส่วนน้อยที่ผู้เข้าแข่งขันจากสมาคมผู้เชี่ยวชาญธาตุแสง ส่วนที่เหลือยังคงอยู่ภายในมิตินี้อยู่ดี
ภายในห้องโถง เจี้ยนเฉินมองภาพตรงหน้าอย่างตะลึงงัน ภาพแกนอสูรจำนวนนับไม่ถ้วนบินเข้ามาอย่างไม่ขาดสาย ก่อนมารวมตัวกันเบื้องหน้าอย่างเป็นระเบียบ ภาพในไม่กี่ชั่วลมหายใจ กองภูเขาแกนอสูรกองพะเนินบนบังทุกอย่างที่อยู่รอบตัวไม่เสียสิ้น
“นายท่าน ข้าเก็บแกนอสูรทั้งหมดไว้ที่นี่แล้ว แต่ยามนี้ไม่มีพื้นที่พอเก็บอีกแล้ว ข้าเลยนำบางส่วนไปเก็บไว้ห้องอื่น หากนายท่านต้องการ ท่านสามารถไปเอาเมื่อไหร่ก็ได้” เสียงของจิตวิญญาณวัตถุเซียนดังขึ้น
รอบตัวเขามองเห็นเพียงภูเขาแกนอสูรจำนวนนับไม่ถ้วน เจี้ยนเฉินเองก็ตกใจมากจนคุมตัวเองไว้ไม่ค่อยอยู่ หากแกนอสูรทั้งหมดที่นี่นับเป็นช้าง แกนอสูรในแหวนมิติของเขาก็ไม่ต่างจา
