พวกมันไม่รู้ถึงการมีอยู่ของคนทั้งสองเลยแม้แต่น้อย7 วันหลังจากนั้น เจี้ยนเฉินไม่สามารถนั่งอยู่ได้นานกว่านี้แล้ว เขายืนขึ้นแล้วคิด “ทำไมข้าไม่ฟื้นฟูพลังบรรพกาลแทนที่จะมานั่งเสียเวลาอยู่อย่างนี้ ? ” หลังจากที่คิด แสงสีทองก็พุ่งออกมาจากหว่างคิ้วของเจี้ยนเฉิน มันเปลี่ยนเป็นหอคอยสีทองขนาดเท่าฝ่ามือ“เจ้าจะทำอะไรน่ะ ? ” มันทีที่เจี้ยนเฉินกำลังจะทำอะไรบางอย่าง มันก็ได้ไปดึงดูดความสนใจของหญิงสาวเจ้าเสน่ห์แห่งสวรรค์ นางจ้องเขม็งไปที่เจี้ยนเฉินด้วยดวงตาที่สวยงามของนาง จากนั้นนางก็จ้องไปที่หอคอยสีทองโดยไม่รู้เรื่องแม้แต่น้อย นางมีทีท่าอยากรู้ในตอนนี้ วิญญาณมังกรยังเคลื่อนไหวอยู่ด้านนอก พวกเขาอาศัยหินในการป้องกันทางเข้าของถ้ำเอาไว้เพื่อที่จะแยกการมีอยู่ของพวกเขาออกไปและป้องกันไม่ให้วิญญาณมังกรสังเกตเห็นพวกเขา ดังนั้น หญิงสาวเจ้าเสน่ห์แห่งสวรรค์จึงกังวลว่าเจี้ยนเฉินจะดึงดูดความสนใจมากเกินไปและไปทำให้พวกวิญญาณมังกรข้างนอกรู้ตัว“ท่าน ข้าต้องการที่จะทำสมาธิเล็กน้อยและฟื้นฟูความแข็งแกร่งของข้า” เจี้ยนเฉินตอบกลับ“ไม่ได้ ถ้ามีพลังงานแปลกปลอม มันจะไปดึงดูดความสนใจของวิญญาณมังกรด้านนอกอย่างแน่นอน” หญิงสาวเจ้าเสน่ห์แห่งสวรรค์พูดอย่างเคร่งเครียด น้ำเสียงของนางไม่มีข้อยกเว้นใด ๆ ทั้งนั้นเจี้ยนเฉินมองไปที่หอคอยสีทองและพูดอย่างจริงจัง “ไม่ต้องเป็นห่วงไป ข้าจะทำสมาธิในอีกมิติ ดังนั้น มันจะไม่มีพลังงานแปลกปลอม
