บฟ้าที่ทอดยาวไม่สิ้นสุด มันขยายขนาดขึ้นอย่างรวดเร็ว มันมาถึงตรงหน้าของเจี้ยนเฉินอย่างเร็วมันเป็นอีกาตัวใหญ่สีดำเงาซึ่งสูงหลายสิบเมตร มันเปล่งพลังงานยิ่งใหญ่ออกมาทำให้สัตว์อสูรระดับ 5 ที่อยู่ด้านล่างหยุดต่อสู้ ทรุดลงไปที่พื้นและตัวสั่น ตาของพวกมันเต็มไปด้วยความหวาดกลัวอีกาจ้องเขม็งไปที่เจี้ยนเฉินด้วยดวงตาสีเลือดของมัน โทสะพวยพุ่งในตาของมันและมันส่งเสียงร้องน่ากลัวไปบนท้องฟ้า มันหลายเป็นภาพพร่ามัวสีดำและพุ่งเข้าไปที่เจี้ยนเฉินในขณะที่กรงเล็บแหลมคมของมันกำลังส่องแสงอย่างเย็นชา และพุ่งเข้ามาที่หัวใจของเจี้ยนเฉิน
ทันใดนั้นเอง เฮยยู่ที่นั่งทำสมาธิอยู่ข้าง ๆ นั้นก็ลืมตาขึ้นอย่างช้า ๆ เขามองไปที่รุยจินแล้วพูด “รุยจิน ข้ารู้สึกได้ถึงการมีอยู่ของพยัคฆ์ปีกเทวะ มันมาแล้ว”
รุยจินจ้องอย่างเบลอ ๆ ไปที่มังกรแดงที่เพิ่งคืนชีพ หลังจานั้นสักพักเขาก็ละสายตาออกมาในที่สุดแล้วมองไปที่เฮยยู่ “ข้ารู้ นอกเหนือจากพยัคฆ์ปีกเทวะแล้ว แม้แต่มนุษย์ที่มีวัตถุเซียนก็มาด้วย เฮยยู่ เจ้าอยู่ในช่วงที่สำคัญที่สุด เจ้าทำสมาธิต่อไป อย่าได้ห่วง หลังจากที่เจ้าสำเร็จเป็นชั้นสวรรค์ที่ 9 แล้ว พวกเราจะไปหาวัตถุเซียนเพื่อให้เขารักษาแขนและขาของเจ้า” ถ้ามองดี ๆ แล้ว จะสังเกตเห็นได้ว่าแขนเสื้อด้านขวาของเฮยยู่นั้นว่างเปล่า เขาสูญเสียแขนขวาของเขาไปทั้งหมด
เฮยยู่พยักหน้า เขามองไปที่รุยจินด้วยความสำนึกแล้วพูด “รุยจิน ขอบคุณ ! ” เหตุผลเ
