ส่วนลึกในตาของเขา
หญิงสาวเจ้าเสน่ห์แห่งสวรรค์ลืมตาขึ้นอย่างช้า ๆ นางมองไปที่ขวดหยกที่อยู่ในมือของเจี้ยนเฉินอย่างสงบและส่ายหัวของนางอย่างอ่อนโยน “ข้าไม่ได้บาดเจ็บ ข้าแค่ใช้พลังชีวิตไปมากเท่านั้น ข้าจำเป็นต้องใช้สมบัติสวรรค์ในการฟื้นตัว”
เจี้ยนเฉินดึงเอาสมบัติสวรรค์หมื่นปี 5 อันออกมาจากแหวนมิติอย่างไม่ลังเลแม้แต่น้อยและส่งมันให้กับหญิงสาวเจ้าเสน่ห์แห่งสวรรค์ เขาพูด “ข้าไม่รู้ว่านี่พอหรือเปล่า ถ้าไม่พอ ข้ายังมีสมบัติสวรรค์แสนปีอยู่”
สายตาของหญิงสาวเจ้าเสน่ห์แห่งสวรรค์แสดงความประหลาดใจ นางมองไปที่เจี้ยนเฉินด้วยอารมณ์ที่หลากหลายก่อนที่นางจะยื่นมือที่อ่อนนุ่มสีขาวออกมาเพื่อรับสมบัติสวรรค์จากเจี้ยนเฉิน นางตอบกลับอย่างนุ่มนวล “ขอบคุณ”
“พรือออออ………” เมื่อเห็นเจี้ยนเฉินให้อาหารชั้นดีของมันไป เสือขาวก็ส่งเสียงขึ้นมาในขณะที่มันเอนตัวลงกับฟื้น สายตาสดใสเล็ก ๆ ของมันเต็มไปด้วยความรู้สึกเสียดาย
เจี้ยนเฉินหันไปหาเสือขาวและปลอบ “เสี่ยวไป๋ ยังมีสมบัติสวรรค์อีกมากมายด้านนอก ทันทีที่พระอาทิตย์ขึ้นพรุ่งนี้ พวกเราจะไปหามันต่อ”
เมื่อได้ยินดังนั้น เสือขาวก็ยกโทษให้เจี้ยนเฉินที่ให้สมบัติสวรรค์ไป
..
เจี้ยนเฉินเลือกที่จะไม่เข้าไปที่ส่วนลึกของมหาสมุทรดวงดาวในอีกสองสามวันถัดมาเพราะหญิงสาวเจ้าเสน่ห์แห่งสวรรค์กำลังฟื้นตัวอยู่ แทนที่กันเขากลับขุดถ้ำใหม่เพื่อเป็นที่พักอาศัยชั่วคราวและอยู่ที่นี่เพื่อรอให้หญิงสาวเจ้
