และนั่งลงด้วยความยากลำบากแล้วถอยห่างออกจากหน้าอกของเจี้ยนเฉินไป นางพูด “ข้าไม่คิดเลยว่าเจ้าจะมีชีวิตอยู่” เสียงของหญิงสาวเจ้าเสน่ห์แห่งสวรรค์เต็มไปด้วยความประหลาดใจแต่ยังคงไม่เอาใจใส่มากนักเจี้ยนเฉินสงบใจลงอย่างรวดเร็วและยิ้ม “โชคดีที่ข้าพบวิธีที่จะจัดการกับพวกศพมีชีวิตได้ ไม่เช่นนั้นมันคงเป็นไปไม่ได้ที่ข้าจะได้พบท่านอีกครั้ง”หญิงสาวเจ้าเสน่ห์แห่งสวรรค์เอนไปมากับสายลมในขณะที่เสือขาววิ่ง นางไม่ได้ถามว่าเจี้ยนเฉินจัดการกับศพเซียนผู้คุมกฎอย่างไร แต่นางจ้องไปที่เสือขาวด้านล่างเธอด้วยความประหลาดใจ นางพูด “สัตว์อสูรนี้มันคืออะไรกัน ? ดูเหมือนว่ามันจะช่วยข้าไว้จากอาคมก่อนหน้านี้ มันหนีออกมาได้ แม้ว่าจะหลุดเข้าไปในข่ายอาคมสังหารแล้ว เหลือเชื่อจริง ๆ ““เสี่ยวไป๋ไม่ใช่สัตว์อสูรธรรมดา เขาสามารถเคลื่อนที่ได้ตามปรารถนาในมหาสมุทรดวงดาว อาคมพวกนั้นไม่สามารถที่จะขังเสี่ยวไป๋เอาไว้ได้” เจี้ยนเฉินอธิบายสายตาของหญิงสาวเจ้าเสน่ห์แห่งสวรรค์แสดงความประหลาดใจออกมา นางถาม “มันเป็นไปได้อย่างไร ? มหาสมุทรดวงดาวเป็นที่ซึ่งตระกูลมังกรอยู่ มันมีกลิ่นอายของมังกรอยู่ ดังนั้นแม้แต่สัตว์อสูรโบราณยังรู้สึกอึดอัดเมื่ออยู่ที่นี่ เขาไม่ได้รับผลกระทบได้อย่างไร ? แล้วทำไมรูปแบบถึงขังเขาเอาไว้ไม่ได้ ? ““บางทีเสี่ยวไป๋อาจจะต่างออกไป” เจี้ยนเฉินพูดอย่างคลุมเครือ เขาไม่ได้ให้คำอธิบายอย่างละเอียดเสียงคำรามที่เหมือนสัตว์อสูรด
