มือนจะขังเสือขาวไว้ไม่ได้
เจี้ยนเฉินจ้องไปที่เสือขาวอย่างไม่สบายใจ ความคิดที่ไม่น่าเชื่อปรากฎขึ้นในหัวของเขาซึ่งเขาเชื่อมโยงเข้ากับสิ่งที่เกิดขึ้นในข่ายอาคมที่ท้องฟ้าเต็มไปด้วยดวงดาว บางทีข่ายอาคมในมหาสมุทรดวงดาวอาจจะไม่มีกับเสือขาวเลยแม้แต่น้อยอย่างนั้นหรือ ?
เสียงคำรามเหมือนสัตว์ป่าดังก้องรอบ ๆ ศพเซียนผู้คุมกฎหลายสิบคนปรากฏตัวขึ้นและพุ่งเข้ามาที่พวกเขา
การมีอยู่ที่ยิ่งใหญ่และเหนือเกินกว่าศพเซียนผู้คุมกฎได้ปรากฏขึ้นในที่ไกลไกลในตอนนี้ มันพุ่งเข้ามาที่พวกเขาด้วยความเร็วที่เร็วกว่าศพเซียนผู้คุมกฎหลายเท่า
เจี้ยนเฉินเคร่งเครียดขึ้นทันที เขาตะโกนออกมา “บ้าเอ้ย นั้นมันเป็นพลังแห่งการมีอยู่ของเซียนราชา” พลังแห่งการมีอยู่ที่ใหญ่อีกดวงก็ได้ปรากฏขึ้นมาทันทีที่เขาพูดจบ มันเข้ามาใกล้เจี้ยนเฉินด้วยความเร็ว
“เซียนราชา 2 คนกำลังมา ! ” ใบหน้าของเจี้ยนเฉินซีดลงไปเล็กน้อย
นี่มันยังไม่จบ มีพลังแห่งการมีอยู่ที่ไม่ปกติปรากฏขึ้นมา มันคือเซียนราชาอีกคน
“เซียนราชา 3 คน ! ” เจี้ยนเฉินอุทาน ใบหน้าของเขาไร้สีเลือด เขายังคงสามารถหลบและทำให้เซียนราชาเพียงคนเดียววุ่นวายได้ หรือแม้แต่กระแทกมันให้กระเด็นไปเหนือเขตท้องฟ้าสิบเมตรเพื่อให้มันถูกฉีกจากรอยแยกมิติ แต่เขาอาจจะยากแม้แต่ที่จะหนีเมื่อเจอกับเซียนราชาถึง 3 คน ดังนั้น พวกเขาจึงบินหนีไปด้วยความเร็วมากที่สุดที่พวกเขาจะทำได้ด้วยทักษะมายาพริบตา
โฮ้ก!
ไม่เพียงแต่ก
