งไปที่จิตวิญญาณกระบี่เหนือเขาอย่างสงสัยเพราะเขาไม่ได้รับการตอบกลับ เขาอดไม่ได้ที่จะรู้สึกตกอกตกใจหลังจากที่เห็นท่าทางของพวกเขา เขาถาม “จือหยิง ฉิงโซว เจ้าพบอะไรเข้าอย่างนั้นหรือ ? “เจี้ยนเฉินไม่ได้รับการตอบกลับทันที หลังจากสักพัก เสียงของจือหยิงก็ปรากฏขึ้นในหัวของเขา “นายท่าน ที่นี่มันที่ไหนกัน ? ““ที่นี่คือมหาสมุทรดวงดาว…” เจี้ยนเฉินอธิบายทุกอย่างที่เขารู้ไปให้กับจิตวิญญาณกระบี่แววแห่งความสงสัยปรากฏขึ้นที่ใบหน้าของพวกเขาในขณะที่พวกเขากำลังฟังคำอธิบายจากเจี้ยนเฉิน จือหยิงมองไปที่ฉิงโซวแล้วถาม “จือหยิง เจ้ารู้สึกถึงมันหรือไม่ ? “ฉิงโซวพยักหน้า “ข้าสามารถรู้สึกได้พลังที่คุ้นเคยมากมากจาง ๆ ““ข้าก็รู้สึกเหมือนกัน แต่มันเบาบางมาก ดังนั้นข้าจึงไม่มั่นใจว่ามันคือพลังอะไร” จือหยิงพูดเสียงแหบแห้งเมื่อได้ฟังบทสนทนาของทั้งสองคน เจี้ยนเฉินก็สงสัย เขาถามไปอย่างอยากรู้ “จือหยิง ฉิงโซว พลังงานอะไรที่พวกเจ้าสัมผัสได้หรือ ? มีบางอย่างที่พวกเจ้าคุ้นเคยอยู่ในมหาสมุทรดวงดาวอย่างนั้นหรือ ? ““นายท่าน พลังงานนั้นเบาบางมาก พวกเราแค่สัมผัสได้ถึงความคุ้นเคยเท่านั้น ดังนั้นเราจึงยังไม่สามารถยืนยันได้ว่ามันคืออะไร” จือหยิงมองไปที่ท้องฟ้าในขณะที่เขาพูดออกมา “มิติของบริเวณนี้เต็มไปด้วยพลังงานแปลก ๆ เหมือนว่ามันสร้างขอบเขตของมันเอง มันแตกต่างจากข้างนอกและมีกฎของตัวเอง”“สร้างกฎของตัวเอง” เจี้ยนเฉินเข้าใจบางอย่างท
