ียงระเบิดดัง พื้นดินสั่นไหวอีกครั้ง ในขณะที่เจี้ยนเฉินกระเด็นลอยไปจากคลื่นพลังอีกครั้ง
ในขณะที่เขาลอยถอยไป เจี้ยนเฉินก็ควบคุมตัวเองได้อย่างรวดเร็ว ก่อนที่จะใช้แรงที่เขาถูกทำให้ลอยกระเด็นมาช่วยในการเร่งให้เขาหนีไปไกล เขารู้ว่าตราบใดที่เขาทิ้งระยะห่างจากศพมีชีวิตและปิดบังพลังแห่งการมีอยู่ของเขาเอาไว้อย่างดี มันก็เป็นไปได้ที่เขาจะซ่อนตัวจากพวกมัน
อย่างไรก็ตาม ในท้ายที่สุด เรื่องก็ไม่ได้เป็นไปอย่างที่เจี้ยนเฉินหวัง เสียงดังบาดหูเกิดขึ้น และศพเซียนราชาก็ตามเจี้ยนเฉินทันจากด้านหลังด้วยความเร็วที่เร็วกว่าหลายเท่าและมาขวางเจี้ยนเฉินเอาไว้ในพริบตา มันเหวี่ยงหมัดที่แฝงพลังเต็มสิบส่วนไปที่เจี้ยนเฉิน
แม้ว่าหมัดจะไม่ได้มีความสามารถพิเศษอะไร แต่พลังที่มากมายของมันก็ทำให้มิติรอบ ๆ บิดเบี้ยวอย่างรุนแรง
ท่าทางของเจี้ยนเฉินเปลี่ยนไปอย่างมาก เขากำลังอยู่กลางอากาศโดยไม่มีอะไรรอบข้างที่เขาจะใช้ได้ เขาไม่สามารถที่จะใช้ประโยชน์จากทักษะมายาพริบตาได้เต็มที่ อีกทั้งเขายังได้ใช้กำลังทั้งหมดเพื่อที่จะหนี เขาไม่มีพลังพอที่จะหลบหมัดที่พุ่งเข้ามา
เจี้ยนเฉินกัดฟันและพลังบรรพกาลก็ไหลเข้าไปทั่วร่างของเขา เขาเพิ่มพลังของร่างบรรพกาลไปถึงขีดสุด ในขณะที่เขาใช้กระบี่สังหารมังกรในมือขวาของเขาแทงไปที่หมัดของเซียนราชาด้วยความเร็วแสง
กระบี่สังหารมังกรแทงลึกเข้าไปที่หมัดของเซียนราชาด้วยออร่าแห่งการทำลายล้างของพลังบรรพกาล ก่อ
