าลของเม็ดพลังที่มีขนาดเท่าเมล็ดถั่วเหลืองในตันเถียนของเขาหลั่งไหลออกมาเป็นสายใยพลังงานบรรพกาล หลั่งไหลเติมเต็มทั่วร่างกายของเขา เขาผลักดันร่างบรรพกาลให้ไปถึงขีดสุดก่อนที่จะบินไปที่ด้านล่างของลึกลับที่ตกลงมา เขาเหวี่ยงหมัดขึ้นตรงไปยังความลึกลับ
เมื่อหมัดของเจี้ยนเฉินปะทะกับความลึกลับมันก็ทะลุผ่านไป ความลึกลับเกิดขึ้นจากกฎของโลก มันนั้นไม่เป็นรูปธรรม หมัดของเจี้ยนเฉินจึงไม่มีผลแต่อย่างใด
ประกายแสงในดวงตาของเจี้ยนเฉินกระพริบผ่าน ด้วยความคิด พื้นที่มิติรอบ ๆ ก็ได้แช่แข็งขึ้นทันที เพื่อพยายามที่จะหยุดยั้งการกดทับของความลึกลับ
อย่างไรก็ตามสิ่งที่ทำให้เจี้ยนเฉินประหลาดใจก็คือความลึกลับที่ไม่สนใจพื้นที่มิติแช่แข็ง มันเคลื่อนตัวผ่านไปได้อย่างอิสระเช่นเดิม แล้วก็ค่อย ๆ ตกลงมา
แปลกแหะ การโจมตีและการแช่แข็งพื้นที่มิติของข้าไม่สามารถทำให้ส่งผลกระทบต่อมันได้เลย ดูเหมือนว่าการใช้อำนาจของโลกจะไม่มีประโยชน์ ตอนนี้ข้าควรลองใช้พลังบรรพกาลดูได้เท่านั้น เจี้ยนเฉินครุ่นคิดก่อนที่พลังบรรพกาลจะพรั่งพรูออกจากร่างกาย มันควบแน่นไปที่มือของเขาก่อนที่เขาจะผลักดันพวกมันออกมา พลังบรรพกาลลอยเข้าไปหาความลึกลับด้วยหมายจักทำลายล้าง
ทันทีที่พลังบรรพกาลเข้าปะทะกับความลึกลับของโลก ทั้งสองพลังงานที่ร้ายกาจก็หยุดชะงัก ท้ายที่สุดในระหว่างนั้นการตกลงมาของความลึกลับก็ถูกขัดขวางไว้
อย่างไรก็ตาม ช่วงเวลานี้ไม่ได้นานนัก ถึงแม้
