เสียงพิณ
เมื่อเจี้ยนเฉินและนูบิสได้ยินเสียงพิณที่เหมือนเสียงร้องรำของธรรมชาติ พวกเขาห้ามไม่ได้ที่จะเปลี่ยนสีหน้าออกมา พวกเขาได้แต่มองกันและกัน ทั้งสองคนได้ปล่อยวางความดุร้ายป่าเถื่อนเพราะว่าเสียงเพลงนี้ได้ก่อให้เกิดอิทธิพลบางอย่างต่อจิตใจของพวกเขา พวกเขารู้สึกเหมือนอารมณ์และความคิดของพวกเขาถูกชักนำไปด้วยเสียงเพลง และทำให้พวกเขาห้ามไม่ได้ที่จะเคลิบเคลิ้มไปกับมัน
บทเพลงของพิณอะไรกัน ช่างทรงพลังยิ่งนัก ! เจี้ยนเฉินลอบแปลกใจ บทเพลงนี้ถูกเล่นโดยหญิงสาว 2 คน หนำซ้ำยังไม่ได้มุ่งเป้าหมายมาที่เขา ถ้าหากมุ่งเป้ามาที่เขาแล้วล่ะก็ เจี้ยนเฉินอดคิดไม่ได้ว่าผลกระทบย่อมไม่อ่อนโยนอย่างนี้เป็นแน่
ศิษย์น้อง จงทำให้เขาหลับใหลไปกับบทเพลงน่ะ ข้าจะคอยขัดขวางความลึกลับของโลกที่กำลังจะกดทับลงมา หนึ่งในพวกนางกล่าวอย่างเคร่งเครียด แม้ว่านางจะเป็นเซียนผู้คุมกฎ แต่ก็เป็นการยากที่จะหยุดการกดทับลงมาของความลึกลับของโลก
เจ้าค่ะ ศิษย์พี่ ข้าจะมาช่วยท่านทันทีหลังจากที่ข้ากล่อมเขาให้หลับแล้ว หญิงสาวอีกคนพูดอย่างเคร่งขรึมก่อนที่จะเปลี่ยนวิธีการเล่นพิณของนางอย่างกะทันหัน บทเพลงที่ถูกบรรเลงขึ้นได้กลายเป็นอ่อนโยนมากยิ่งขึ้นและมีเสน่ห์ที่ไร้ที่สิ้นสุดยิ่งขึ้น มันสามารถเจาะทะลุสิ่งกีดขวางทั้งหมด เพื่อส่งผลกระทบต่อจิตวิญญาณของผู้คนได้ ทำให้ทุกคนถูกกล่อมให้หลับใหลตามบทเพลง
บทเพลงของหญิงสาวอีกคนก็เปลี่ยนไปเช่นกัน นิ้วที่เรียว
