จิตพิสุทธิ์ได้ เพียงแต่ตระกูลเจียงหยางของข้าจะต้องปลอดภัยทุกคน
ด้วยเหตุนี้หญิงสาวที่มีผมสีขาวในชุดสีขาวจึงพลันกระวนกระวายยิ่ง ไม่นานหลังจากนั้นนางก็จ้องมองอย่างใจจดใจจ่ออยู่กับหยูเฟิงหยานที่ซึ่งก้าวออกมาจากฝูงชน ขณะที่น้ำตากำลังไหลออกจากดวงตาของนางอย่างไม่อาจควบคุมได้
ท่านแม่ ! หญิงสาวคนนั้นตะโกนออกมาอารมณ์ความรู้สึก ก่อนที่จะกลายเป็นแสงสีขาวและมุ่งไปทางหยูเฟิงหยาน นางอ้าแขนและเข้ากอดหยูเฟิงหยานไว้แนบแน่น
ผู้หญิงคนนั้นคือเจียงหยางหมิงเยว่ คุณหนูรองที่หนีออกจากบ้านครั้งก่อน หลังจากผันผ่านไปหลายปี เกิดความเปลี่ยนแปลงที่ยิ่งใหญ่ระหว่างอดีตกับปัจจุบันของนาง แม้ว่ารูปร่างหน้าตานางจะไม่ค่อยเปลี่ยนแปลง แต่เดิมผมสีดำยาวตอนนี้เปลี่ยนเป็นสีขาวโพลนราวกับหิมะ
ไม่เพียงแต่ผมของนางที่ได้เปลี่ยนไป แต่แม้กระทั่งคิ้วของนางยังเป็นสีขาว ขณะที่ผิวสีดอกกุหลาบของนางก็ยังเป็นสีขาว นางแตกต่างจากคนธรรมดายิ่ง
อวี้เอ๋อ, อวี้เอ๋อ จริงหรือ? เป็นตัวเจ้าจริงหรือ ? หยูเฟิงหยานอารมณ์ตื้นตันยิ่ง เสียงของนางสั่นเครือราวกับว่านางไม่อาจเชื่อสายตาในยามนี้ของลูกสาวนางที่ซึ่งหายตัวไปโดยไม่ได้บอกกล่าวมานานหลายปี
ท่านแม่ ข้าเอง ข้าคือเยว่เอ๋อ เยว่เอ๋อมาพบท่านแล้ว เจียงหยางหมิงเยว่แทรกตัวเองลงกับอกหยูเฟิงหยาน นางร้องไห้ออกมาดัง ๆ ในช่วงหลายปีแห่งการแยกจาก นางคิดถึงแม่และครอบครัวของนางมากเหลือเกิน
เยว่เอ๋อ, เยว่เอ๋อ, เจ้าจริง
