ตัวเอง การต่อต้านที่พวกเขาต้องเผชิญจะกลายเป็นภัยพิบัติที่ไม่อาจบรรยายได้ทันใดนั้นอุณหภูมิโดยรอบก็ลดลงอย่างฉับพลัน มีกลิ่นอายที่เย็นยะเยือกลงมาจากฟากฟ้าในทันที ทำให้พื้นที่โดยรอบแปรเปลี่ยนไปสู่ดินแดนอันหนาวจัดเกล็ดหิมะเต็มไปทั่วท้องฟ้าปกคลุมดวงอาทิตย์และกดข่มรังสีความร้อนของมัน ในขณะเดียวกันข้างล่างของคฤหาสน์เจียงหยางถูกปกคลุมด้วยชั้นของน้ำค้างแข็งสีเงินขาวชิ้นเล็ก ๆ จำนวนมากในเวลาอันสั้น ทำให้ยามและบ่าวไพร่ต่างสั่นสะท้าน พวกเขาจ้องมองไปยังท้องฟ้าที่เต็มไปด้วยหิมะที่จู่ ๆ ก็ปรากฏขึ้น อย่างพูดไม่ออกพร้อมกับความไม่เชื่อท่วมท้นในสายตาของพวกเขาพายุหิมะฉับพลันอ้อมล้อมในรัศมีหมื่นกิโลเมตร ภายในบริเวณนั้นสภาพอากาศที่ร้อนจ้ากลับกลายเป็นน้ำแข็งเย็นยะเยือกซึ่งทำให้ผู้คนนับไม่ถ้วนตะลึกงัน เพราะว่าในปัจจุบันนั้นเป็นฤดูร้อนที่ร้อนระอุด้วยดวงอาทิตย์ที่แผดจ้าจนทำให้ผืนดินโลกในทุก ๆ วันเหมือนเตาอบที่ลุกเป็นไฟ ทำไมถึงมีหิมะตกในฤดูเช่นนี้ ?ตระกูลทั้งสิบที่มาชุมนุมที่คฤหาสน์ก็ตกตะลึงกับหิมะที่เกิดขึ้นในฉับพลัน ทุกคนมองขึ้นไปขณะที่มีประกายแสงกระพริบผ่านดวงตาของพวกเขา ดูเหมือนว่าพวกเขาจะสามารถมองเห็นผ่านเกล็ดหิมะและเจาะผ่านช่องว่างที่ขวางกั้นนั้นไปได้ ในขณะนั้นเอง หนึ่งในพวกเขากลายเป็นเคร่งขรึมขึ้น“นั่นคือศาลาเทพธิดาน้ำแข็งอาร์กติก ! ” หัวหน้าอารามของอารามจิตพิสุทธิ์ที่เฝ้ามองไปบนท้องฟ้าอย่างเคร่งเครียด
