เจ้าเองก็มาเพราะพยัคฆ์ปีกเทวะเรอะ ? “
ครั้งนี้เจียงหยางซูหยุนเซียวเชื่อคำพูดของประธานอย่างสนิทใจ พยัคฆ์ปีกเทวะอยู่กับคนในตระกูลเจียงหยางจริง ๆ
หลังจากเงียบไปครู่ใหญ่เจียงหยางซูหยวนเซียวก็พูดขึ้น “ที่นี่เป็นตระกูลสาขาของตระกูลเจียงหยางของข้า ข้าหวังสหายจากนิกายหยางจิจะไม่เข้ามาแทรกแซงเรื่องภายในของเรานะ”
“ฮี่ฮี่ แน่นอนเราไม่ขอเข้าไม่ยุ่งเกี่ยวด้วย สาเหตุหลักที่เรามาครานี้ คือ เจี้ยนเฉิน หรือที่มีอีกชื่อว่าเจียงหยางเซียงเทียน มันไปทำลายสาขานิกายของเรา โทษนี้ไม่สามารถละเว้นได้ ไม่เช่นนั้นแล้วเกียรติยศของสำนักเราจะยังมีอยู่อีกหรือ ? ” ชุนหยางซียิ้ม
เจียงหยางซูหยวนเซียวขมวดคิ้ว “เจียงหยางเซียงเทียนเป็นสมาชิกตระกูลเจียงหยางของข้า พวกเจ้าไม่มีสิทธิ์จับกุมตัว”
“พี่หยวนเซียวต้องล้อเล่นเป็นแน่ ตระกูลเจียงหยางของท่านมีเพียง 3 สาขา ซู หยุน ชิงไม่มีสาขาเซียง เจียงหยางเซียงเทียนจะเป็นคนในตระกูลท่านได้ยังไงกัน ? ชื่อของมันไม่มีคำว่า ซู หยวน ชิง ด้วยซ้ำ จะเป็นไปได้ยังไงที่มันเป็นหนึ่งในตระกูลผู้พิทักษ์ ? ” ชุนหยางซียังคงยิ้ม ในขณะเดียวกันก็ใช้ทักษะลับตามหาตัวเจี้ยนเฉินไปพร้อม ๆ กัน แต่หลังจากตามหาทั่วทั้งอาณาจักรก็ยังไม่พบเซียนผู้คุมกฏคนไหนนอกจากที่รวมตัวกันอยู่ที่คฤหาสน์
“บางทีเจี้ยนเฉินอาจจะไม่ได้อยู่ที่นี่ ? หรือว่ามันใช้ทักษะลับซ่อนตัวอยู่ ? มันหลบการค้นหาของข้าไปได้ยังไงกัน ? ” ซุนหยางซีคิดพ
