สัตว์เทวะแล้ว ก็มีเพียงเรื่องของพยัคฆ์ปีกเทวะเท่านั้นที่สำคัญพอให้ส่งคนทั้งหมดนี้ออกมา“ข้าเองก็ไม่เคยคิดเช่นกันว่าหนึ่งในเจ็ดผู้อาวุโสสูงสุดแห่งตระกูลเจียงหยาง เจียงหยางซูหยวนเซียวจะอยู่ที่นี่ ยินดีที่ได้พบ” ชายแก่คนหนึ่งพูดยิ้ม ๆ พร้อมมองเจียงหยางซูหยุนเซียวเขาเป็นหนึ่งในผู้อาวุโสสูงสุดประจำนิกายหยางจิ ชื่อซุนหยางซี เป็นชายที่แข็งแกร่งที่สุดและมีอำนาจมากที่สุดในนิกายชายตัวใหญ่อีกคนเดินมายืนเคียงข้างชุนหยางซี พร้อมมองตรงไปยังเจียงหยางซูหยวนเซียว แล้วพูดขึ้น “เจียงหยางซูหยุนเซียว เจ้าเองก็มาเพราะพยัคฆ์ปีกเทวะเรอะ ? “ครั้งนี้เจียงหยางซูหยุนเซียวเชื่อคำพูดของประธานอย่างสนิทใจ พยัคฆ์ปีกเทวะอยู่กับคนในตระกูลเจียงหยางจริง ๆหลังจากเงียบไปครู่ใหญ่เจียงหยางซูหยวนเซียวก็พูดขึ้น “ที่นี่เป็นตระกูลสาขาของตระกูลเจียงหยางของข้า ข้าหวังสหายจากนิกายหยางจิจะไม่เข้ามาแทรกแซงเรื่องภายในของเรานะ”“ฮี่ฮี่ แน่นอนเราไม่ขอเข้าไม่ยุ่งเกี่ยวด้วย สาเหตุหลักที่เรามาครานี้ คือ เจี้ยนเฉิน หรือที่มีอีกชื่อว่าเจียงหยางเซียงเทียน มันไปทำลายสาขานิกายของเรา โทษนี้ไม่สามารถละเว้นได้ ไม่เช่นนั้นแล้วเกียรติยศของสำนักเราจะยังมีอยู่อีกหรือ ? ” ชุนหยางซียิ้มเจียงหยางซูหยวนเซียวขมวดคิ้ว “เจียงหยางเซียงเทียนเป็นสมาชิกตระกูลเจียงหยางของข้า พวกเจ้าไม่มีสิทธิ์จับกุมตัว”“พี่หยวนเซียวต้องล้อเล่นเป็นแน่ ตระกูลเจียงหยางของท่านมีเพีย
