ืมมม เจ้าไม่มีสิทธ์จะรู้ชื่อของข้า พาผู้นำตระกูลของเจ้าออกมา ข้าไม่มีเวลา…”ก่อนที่หญิงสาวจะพูดจบ นางถูกหยุดด้วยมือจากชายหนุ่มที่อยู่ข้างๆ ก่อนที่ชายหนุ่มจะพูดอย่างจนอกจนใจ “น้องสาวพอได้แล้ว หยุดเล่นไปทั่วได้แล้ว จะทำตัวแบบนี้ไปถึงเมื่อไหร่กัน ? ยังสนุกไม่พออีกหรือไง ? “ท่าทียโสของหญิงสาวหายไปทันที “ท่านพี่ ปล่อยให้ข้าทำอย่างที่ข้าต้องการอีกสักหน่อยไม่ได้หรือ ? ข้าได้ยินมานานมากแล้วว่าในทวีปเทียนหยวน ตราบใดที่เจ้ามีพลัง จะข่มเหงใครก็ได้ไม่ต้องกังวล ในที่สุดข้าได้ออกมานอกตระกูล ท่านปล่อยข้าอีกสักหน่อยไม่ได้หรือ ? ““น้องสาว ! เรามาจัดการธุระ ไม่ใช่มาเล่น” ชายหนุ่มพูดอย่างสิ้นหวัง ต่อหน้าน้องสาวเขาไม่สามารถทำอะไรได้“ตกลง ข้าเข้าใจ” หญิงสาวหันไปทางอื่นอย่างหดหู่ ไร้ความสุขชายหนุ่มไม่สนใจน้องสาวตัวเองอีก ก่อนหันไปหาเจียงหวูจี่ “ผู้นำตระกูลอยู่หรือไม่ ? ““ผู้นำตระกูลเพิ่งจากไปยังไม่ได้แต่งตั้งผู้นำคนใหม่ ยามนี้เรื่องราวต่าง ๆ ตาแก่คนนี้เป็นคนดูแลเป็นการชั่วคราว” ลุงเจียงพูดขึ้นมา“เอาล่ะ เช่นนั้นแล้วข้าขอพูดตรง ๆ เลยละกัน พวกเจ้าไม่สามารถใช้ชื่อตระกูลเจียงหยางเป็นชื่อตระกูลของพวกเจ้า พวกเจ้าควรเปลี่ยนมันซะ” ชายหนุ่มพูดอย่างสงบทหารยามทั้งอยู่โดยรอบตกตะลึงทันทีที่ได้ยินคำพูด ก่อนจะมองทั้งชายหนุ่มราวกับจ้องมองคนบ้า“ไอ้พวกเด็กบ้า พวกเจ้าเป็นคนแรกที่กล้ามาบอกพวกเราให้เปลี่ยนแซ่ของตัวเองตั้งแต่ต
