กมันกำลังระบายความขับข้องใจทั้งหมดที่ผ่านมาหลายพันปีบรรพบุรุษของพวกมันทั้งหมดถูกดูดเข้าไปในวัตถุเซียนในยุคโบราณ หลังจากหลายปีนับไม่ถ้วนบรรพบุรุษของพวกมันก็ให้กำเนิดทายาทและสืบทอดผ่านมารุ่นแล้วรุ่นเล่า ทุกคนนั้นอาศัยอยู่ในห้วงมิติวัตถุเซียน พวกมันสิ้นอายุขัยและกลายเป็นพลังงานก่อนที่สุดท้ายจะตายในที่นั่นบรรพบุรุษทุกคนรู้ดีว่าที่ท้องฟ้าด้านนอกนั้นกว้างใหญ่ไพศาล แต่พวกมันไม่อาจทำสิ่งใดได้ เพราะว่าพวกมันไม่สามารถหลุดเป็นอิสระจากการผูกมัดของวัตถุเซียนและหลบหนีไปได้ ด้วยเหตุนี้ การหลบหนีไปยังโลกด้านนอกคือปัจจัยความฝันอันยาวนานของสัตว์อสูรระดับสูงที่อยู่ภายในทุกตัว และแล้วในที่สุด ความฝันนี้ที่พวกมันต้องแบกรับมาอย่างยาวนานในที่สุดก็กลายเป็นจริง ทุกตัวเต็มไปด้วยความปิติยินดีที่ไม่อาจบรรยายได้ จนถึงจุดที่พวกมันทุกตัวไม่สามารถกลั้นน้ำตาไว้ได้ไม่เพียงแค่วันนี้เท่านั้นที่เป็นวันที่พวกมันตั้งตารอคอยมายาวนาน มันยังเป็นความประสงค์สูงสุดของบรรพบุรุษของพวกมันอีกด้วย พวกมันปรารถนาเพื่อวันนี้มายาวนานเหลือเกินหลังจากนั้นไม่นาน ในที่สุดสัตว์อสูรสงบใจลงและมองไปรอบ ๆ อย่างอยากรู้อยากเห็นเพื่อสำรวจโลกใบนี้ มังกรทองเทวะในร่างมนุษย์มองไปที่ผู้หญิงคนนั้นและอดไม่ได้ที่จะนึกถึงคำกล่าวของนาง เขากล่าว “เจ้าพูดอะไร ? ทวีปสัตว์เทวะอะไร ? ““ท่านไม่ใช่สัตว์อสูรจากทวีปสัตว์เทวะอย่างนั้นหรือ ? ” ผู้หญิงคนนั้นเผยสีหน้าป
