อของตระกูลผู้พิทักษ์” หยุนเทียนคิด เขาตื่นเต้นมาก เขาแน่นอนใจว่าเจี้ยนเฉินคงต้องตายอย่างแน่นอนโดยไม่มีใครที่จะสามารถช่วยเขาได้
เจี้ยนเฉินมองไปที่หยุนเทียน สายตาที่เย็นเฉียบของเขาคมเหมือนดังดาบ ทำให้ใจของหยุนเทียนสั่นไหวอย่างแรง เขาถอยหลังกลับไปหลายก้าวอย่างไม่รู้ตัว แค่สายตาของเจี้ยนเฉินก็ทำให้หยุนเทียนถึงกับประหม่า
อย่างไรก็ตาม หยุนเทียนก็กลับมาตั้งตัวได้อย่างเร็ว ทันทีที่เขาตระหนักได้ว่า เขากลัวและล่าถอยด้วยสายตาของคนที่กำลังจะตาย ความอับอายประทุโทสะในตัวของเขาขึ้น เขาคำราม “ผู้อาวุโส หยางยู่เทียนได้เอาพยัคฆ์ปีกเทวะไปและยังช่วยมันในการเติบโตอีก เขาได้กลายเป็นคนทรยศของทวีปไปแล้ว ผู้อาวุโสควรสังหารหยางยู่เทียนที่นี่ เดี๋ยวนี้ และทำเรื่องที่สมควรได้รับการยกย่อง ! “