ว์อสูรได้กระจายไปทั่วทั้งเมือง การถกเถียงเกี่ยวกับเรื่องเสือสามารถได้ยินไปทั่วทุกถนน ไม่ว่าจะใหญ่หรือเล็กในสำนักงานใหญ่ของสมาคมเซียนผู้เชี่ยวชาญธาตุแสง เจี้ยนเฉินนอนอยู่ที่เตียงของเขาและลืมตาขึ้นอย่างช้า ๆ ท่าทีของเขานั้นมืดมน แม้ว่าเมืองแห่งเทพเจ้านั้นจะเปิดการทำงานของอาคมปกปิดตัวตน แต่มันก็แค่ซ่อนพลังแห่งการมีอยู่ของผู้คนเท่านั้น พลังของเขาในการสัมผัสสิ่งต่าง ๆ ยังคงไม่ได้รับผลกระทบอะไร เขาสามารถสัมผัสได้อย่างชัดเจนถึงสถานะการณ์ภายใต้รัศมี 20 กิโลเมตร ดังนั้นเขาจึงรู้เรื่องข่าวเกี่ยวกับพยัคฆ์ปีกเทวะจากคนอื่น ๆ“สถานการณ์เปลี่ยนแปลงไปเร็วอย่างคาดไม่ถึง ข้าไม่สามารถอยู่ที่สมาคมไปได้นานกว่านี้อีกแล้ว” เจี้ยนเฉินคิดในใจ เขายืนขึ้นทันทีหลังจากนั้นเขาก็ออกจากสมาคมไปพร้อมกับเสือในมือของเขาในตอนที่เจี้ยนเฉินออกมาจากชั้นที่ห้าของสมาคม ท่านประธานและผู้อาวุโสทั้งคู่กำลังตื่นเต้นอยู่ในห้องของพวกเขาเงียบ ๆ พวกเขาจ้องไปในทิศทางที่เจี้ยนเฉินหายไปด้วยท่าทางที่ยากที่จะบอกได้ และหลังจากที่นิ่งมานานพวกเขาก็ถอนหายใจเบา ๆ ออกมาในที่สุด“ดูเหมือนว่าสัตว์อสูรโบราณที่อยู่บนไหล่ของหยางยู่เทียนอาจจจะเป็นพยัคฆ์ปีกเทวะที่ตระกูลผู้พิทักษ์ต้องการ” ผู้อาวุโสสูงสุดพูดด้วยเสียงที่อ่อนโยนท่านประธานพยักหน้ารับเล็กน้อย “พวกเราควรที่จะไปโน้มน้าวให้หยางยู่เทียนส่งพยัคฆ์ปีกเทวะไปดีหรือไม่ ? มันจะได้ไม่เกิดปัญหามากมาย”“ข