้างกว่าเดิมและมันทำให้เขาเข้าใจว่ามันจะมีสิ่งที่ยิ่งใหญ่กว่าเสมอในอีกที่หนึ่ง เขาไม่ต้องการที่จะอยู่ที่นี่อีกต่อไปและติดอยู่ในโลกแห่งความคิดแคบ ๆ นี้ ดังนั้น ความคิดอื่น ๆ จึงเข้ามาในจิตใจของเขา เขาไม่อยากที่จะอยู่ที่นี่เพียงลำพัง เขาต้องการที่จะไปหาดินแดนที่กว้างใหญ่กว่านี้
วัตถุจิตวิญญาณยืนอยู่หน้ากลุ่มดาวอย่างเงียบ ๆ เป็นเวลานานในขณะที่ตาของเขาเป็นประกายเจิดเจ้าขึ้นเรื่อย ๆ เขากำหมัดแน่นและพูดด้วยน้ำเสียงแหบแห้ง “ข้าจำเป็นที่จะต้องทำลายผนึกที่ผูกมัดข้ามานานแสนนานและข้าก็จะได้รับอิสรภาพ” หลังจากพูดจบ พลังที่อยู่ในมิติทั้งหมดก็เริ่มดุร้ายมากขึ้น และมารวมกันที่ห้องโถงด้วยความเร็วที่เหลือเชื่อ ในพริบตาเดียวห้องโถงที่ยิ่งใหญ่ก็เต็มไปด้วยหลังงานที่เป็นระลอกไปด้วยการทำลายล้าง
ด้วยพลังงานปริมาณมหาศาล ห้องโถงทั้งหมดก็แตกออกเป็นเสี่ยง ๆ สิ่งที่เหลืออยู่มีเพียงกลุ่มดาวที่ลอยอยู่บนท้องฟ้า ในขณะที่แผ่นดินรอบ ๆ รัศมีร้อยเมตรได้กลายเป็นร่องลึกลงไป 9 เมตร
นี่ทำให้สิ่งมีชีวิตในมิติตกใจ สัตว์อสูรทุกตัวสามารถรู้สึกได้ถึงความแตกต่างนี้ไม่ว่าพวกมันจะแข็งแกร่งหรืออ่อนแอ
บนยอดเขาที่มีรูปร่างเป็นดาบ ชายวัยกลางคนร่างใหญ่ที่เปลือยอกอยู่ยืนขึ้นมา เขาจ้องมองไปที่ไกลไกลและร้องออกมาด้วยความประหลาดใจ “เจ้าจิตวิญญาณนี้เป็นบ้าไปแล้วหรือ ? เขากำลังจะทำอะไร ? “
ในถ้ำใต้ดิน ชายชราที่กำลังนั่งขัดสมาธิและฝึกฝนอยู่ค่
