รู้สึกว่าสัตว์อสูรโบราณนั่นเหมือนกับลูกสัตว์ที่ราชาเสืออ้างถึงเลย ? ถ้าดูที่หลังของมันดี ๆ แล้ว มันเหมือนจะมีปีกอยู่คู่หนึ่งด้วย”
“หืม ? มีปีกอยู่คู่หนึ่งจริง ๆ ด้วย แต่สัตว์อสูรโบราณนั้นก็ซ่อนมันเอาไว้อย่างดี มันยากมากที่จะหาพบ” สายตาของชายชราหม่าเทิงตกตะลึง หลังจากที่เขาครุ่นคิดสักครู่ เขาก็พูดกับชายชราซิตู “ซิตู ร่ายวิชาคำทำนายสุดยอดอีกครั้งเดี๋ยวนี้เลย แล้วดูว่าเจ้าจะหาเขาเจอไหม ข้ารู้สึกว่าสัตว์อสูรโบราณตัวนั้นเป็นสิ่งที่ราชาเสือต้องการ”
เมื่อได้ยินดังนั้น สายตาของชายชราซิตูก็เป็นประกาย “อาคมปกปิดตัวตนเปิดทำงานแล้ว ดังนั้นวิชาคำทำนายสุดยอดของข้าจะได้รับผลกระทบไปด้วย ข้าจะพยายามให้ดีที่สุด” หลังจากพูดจบ ชายชราซิตูก็หลับตาของเขาลงทันทีและทำมือเป็นผนึกแปลก ๆ เขาเริ่มร่ายวิชาอย่างเงียบ ๆ สัมผัสถึงการมีอยู่ของสายเลือดของเจี้ยนเฉิน
สามวินาทีต่อมา ชายชราซิตูลืมตาขึ้น ประกายประหลาดใจแวบขึ้นมาที่ตาของเขาก่อนที่จะหายไปในพริบตา
“ในที่สุดข้าก็เจอเจี้ยนเฉินแล้ว ! เขาคือหยางยู่เทียนจริง ๆ !” ชายชราซิตูชี้ไปที่เจี้ยนเฉินที่ค่อย ๆ ลดระดับลงจากท้องฟ้าในแสงสีรุ้ง เขาเผยให้เห็นถึงความประหลาดใจและความยินดี
