คนที่ 2 ของท่านประธานของสมาคม ความสามารถของเขานั้นยอดเยี่ยม และเขาแข็งแกร่งมากในระดับที่เขาฝึกทักษะธาตุแสง เขาติดหนึ่งในสิบของเซียนผู้เชี่ยวชาญธาตุแสงระดับ 6 ข้าไม่คิดเลยว่าเขาจะถูกส่งออกมาด้วย”
“เมื่อเห็นสภาพหยุนเทียนที่กลัวและตื่นตระหนกขนาดนั้น เขาดูเหมือนจะถูกทำให้กลัวจากอะไรบางอย่าง เขาไปเจอกับอะไรเข้านะในมิติเซียนนั่น ? “
ลักษณะท่าทางของหยุนเทียนทำให้คนรอบ ๆ สับสนอลหม่านไปด้วยการถกเถียงกันอีกครั้ง
ในตอนนี้ แสงสีขาวได้พุ่งออกมาจากปราสาท มันมาถึงตรงหน้าหยุนเทียน ไม่แปลกใจเลย มันคือท่านประธานของสมาคมเซียนผู้เชี่ยวชาญธาตุแสง
“หยุนเทียน เกิดอะไรขึ้น ? ทำไมเจ้าถึงตกใจกลัวแบบนี้ล่ะ ? ” คิ้วของท่านประธานขมวดแน่นในขณะที่เขาพูดด้วยเสียงทุ้ม เขาไม่สบายใจกับท่าทางของหยุนเทียน
“อาจารย์ มะ มะ มะ มะนเป็นหยางยู่เทียน…สะ สัตว์อสูรโบราณ” หยุนเทียนพูดด้วยเสียงสั่น แม้ว่าเสียงคำรามของเสือขาวจะอ่อนแอลงเพราะระยะทางที่ไกลขึ้นและไม่ได้ทำลายวิญญาณของเขาไป แต่มันก็ทำให้หยุนเทียนกลัวมากและทำให้เขาพูดออกมาตะกุกตะกัก
ท่านประธานพึมพำกับตัวเองด้วยคิ้วที่ขมวด “สัตว์อสูรโบราณ ? บางทีอาจจะเป็นเสือน้อยที่หลับอยู่ตลอดที่ไหล่ของเจี้ยนเฉินก็เป็นได้ ? ” หลังจากที่ครุ่นคิดซักพัก เขาก็มองไปที่คนของตระกูลซาร์ที่อยู่ที่จัตุรัส เขาพูด “หยุนเทียน เจ้าควรกลับเข้าไปได้แล้ว”ท่านประธานของสมาคมไม่ได้ถามอะไรแม้แต่คำเดียวเกี่ยว
