คร่งเครียด เมื่อเขาเห็นว่าคนผู้นั้นคือใคร หน้าที่ซีดขาวของเขาก็ดีขึ้นเล็กน้อย รอยเหยียดปรากฏขึ้นที่มุมริมฝีปากของเขา “หยุนเทียน ใครจะคิดล่ะว่าแม้แต่เจ้ายังถูกส่งออกมาด้วย”ใบหน้าของหยุนเทียนนั้นซีดขาวมาก ในขณะที่ตาของเขานั้นเต็มไปด้วยความหวาดกลัวอย่างรุนแรง เขาตะเกียกตะกายขึ้นจากพื้น และวิ่งเข้าไปที่สมาคมด้วยใบหน้าที่เต็มไปด้วยความหวาดกลัว“หยุนเทียน ? คนผู้นั้นใช่หยุนเทียนแน่หรือ ? ใครจะคิดล่ะว่าแม้แต่เขายังถูกส่งออกมา ? ““หยุนเทียนเป็นศิษย์คนที่ 2 ของท่านประธานของสมาคม ความสามารถของเขานั้นยอดเยี่ยม และเขาแข็งแกร่งมากในระดับที่เขาฝึกทักษะธาตุแสง เขาติดหนึ่งในสิบของเซียนผู้เชี่ยวชาญธาตุแสงระดับ 6 ข้าไม่คิดเลยว่าเขาจะถูกส่งออกมาด้วย”“เมื่อเห็นสภาพหยุนเทียนที่กลัวและตื่นตระหนกขนาดนั้น เขาดูเหมือนจะถูกทำให้กลัวจากอะไรบางอย่าง เขาไปเจอกับอะไรเข้านะในมิติเซียนนั่น ? “ลักษณะท่าทางของหยุนเทียนทำให้คนรอบ ๆ สับสนอลหม่านไปด้วยการถกเถียงกันอีกครั้งในตอนนี้ แสงสีขาวได้พุ่งออกมาจากปราสาท มันมาถึงตรงหน้าหยุนเทียน ไม่แปลกใจเลย มันคือท่านประธานของสมาคมเซียนผู้เชี่ยวชาญธาตุแสง“หยุนเทียน เกิดอะไรขึ้น ? ทำไมเจ้าถึงตกใจกลัวแบบนี้ล่ะ ? ” คิ้วของท่านประธานขมวดแน่นในขณะที่เขาพูดด้วยเสียงทุ้ม เขาไม่สบายใจกับท่าทางของหยุนเทียน“อาจารย์ มะ มะ มะ มะนเป็นหยางยู่เทียน…สะ สัตว์อสูรโบราณ” หยุนเทียนพูดด้วยเสียงสั่น
