่ดูอ่อนโยนของเสือขาวที่อยู่บนไหล่ของเจี้ยนเฉิน เซียนผู้เชี่ยวชาญธาตุแสงทั้งหมดในที่นี้อดไม่ได้ที่จะรู้สึกอิจฉาและชื่นชมอยู่ในใจของพวกเขา พวกเขาทั้งหมดถอนหายใจที่หยางยู่เทียนนั้นโชคดีมากที่มีความสัมพันธ์ที่ลึกซึ้งกับสัตว์อสูรโบราณเจี้ยนเฉินมองไปที่รอบ ๆ ก่อนที่จะเพ่งไปที่จุดแสงสีขาวที่ลอยอยู่บนท้องฟ้า จุดแสงสีขาวนั้นเป็นคะแนนที่มากจากเซียนผู้เชี่ยวชาญธาตุแสงที่รุมโจมตีเจี้ยนเฉิน หลังจากที่วิญญาณของเขาถูกทำลายโดยสิ้นซากไปจากการคำรามของเสือขาว แต้มทั้งหมดที่พวกเขาเก็บมาก็หลุดออกมา มีคะแนนรวมกันมากกว่าพันคะแนนคะแนนลอยอยู่กลางอากาศ แต่ไม่มีใครกล้าที่จะไปเก็บมันเมื่อมองไปที่คะแนนที่ลอยอยู่กลางอากาศ เจี้ยนเฉินก็มีความยินดี เขาไม่ลังเลเลยและเริ่มเก็บคะแนนบางส่วนทันที ในไม่ช้าคะแนนของเจี้ยนเฉินก็เกินกว่า 700 คะแนน สูงพอที่จะทำให้เขาอยู่หนึ่งในสิบเจี้ยนเฉินหยุดเก็บคะแนน และมองไปที่กลุ่มฝูงชน เขาตะโกนออกมา “กวานหยูไค่ ! “เมื่อได้ยินชื่อของเขาถูกเรียกออกมา กวานหยูไค่ก็สะดุ้งออกมาอย่างไม่รู้ตัว ก่อนที่จะบินออกมาจากฝูงชนด้วยรอยยิ้มที่เจิดจ้า ในที่ตอนแรกเขามองไปที่เสือขาวซึ่งอยู่บนไหล่ของเจี้ยนเฉินด้วยความหวาดกลัว ก่อนที่จะมองไปที่เจี้ยนเฉินด้วยรอยยิ้มที่ฉีกออกไปถึงหู “น้องหยางยู่เทียน ข้าไม่คิดเลยว่าเจ้าจะจำกวานหยูไค่ได้ มันทำให้ข้ารู้สึกเป็นเกียรติจริง ๆ ถ้ามีอะไรที่น้องหยางยู่เทียนจำเป็นที่จะต