จี้ยนเฉินไม่ได้ไปไหน เขากลับรออยู่ในถ้ำอย่างเงียบ ๆ เพื่อที่จะให้การแข่งขันจบลงและมิติในวัตถุเซียนถูกปิด ในตอนนี้เขาได้เก็บคะแนนมาอย่างเพียงพอแล้ว การติดหนึ่งในสิบก็เป็นเรื่องที่แน่นอนแล้ว เขาไม่จำเป็นที่จะต้องต่อสู้กับคนอื่นเพื่อคะแนนเพียงเล็กน้อยอีกแล้วกวานหยูไค่ไม่ได้จากไปเช่นกัน เขากลับอยู่เลือกที่จะอยู่ข้าง ๆ เจี้ยนเฉินอย่างไร้ยางอาย แต่สุดท้ายเขาก็กลายเป็นกำลังให้กับเจี้ยนเฉิน ภายใต้คำสั่งของเจี้ยนเฉิน กวานหยูไค่ได้ฝังศพเซียนผู้เชี่ยวชาญธาตุแสงสิบกว่าคนที่ถูกฆ่าจากเสียงคำรามของเสือขาว ใขนณะที่แหวนมิติทั้งหมดที่พวกเขาครอบครองไว้ตกอยู่กับเจี้ยนเฉินคารา ลี่เว่ยไม่ได้อยู่กับเจี้ยนเฉินและออกไปไล่ล่าผู้เข้าแข่งขันที่เหลือเพื่อเก็บคะแนนด้วยทุกสิ่งทุกอย่างที่เกิดขึ้น ชื่อของเจี้ยนเฉินก็ยิ่งเป็นที่รู้จักดีมากขึ้นในหมู่เซียนผู้เชี่ยวชาญธาตุแสง และทุก ๆ คนก็รู้เรื่องสัตว์อสูรโบราณ เขาอดไม่ได้ที่จะคาดการณ์ว่า เมื่อการแข่งขันสิ้นสุดลงและผู้เข้าแข่งขันทุกคนถูกส่งออกไป ข่าวเรื่องที่ว่าหยางยู่เทียนมีสัตว์อสูรโบราณจะกระจายไปทั่วจักรวรรดิศักดิ์สิทธิ์และแม้แต่ดินแดนที่ห่างไกลออกไปในเวลาอันสั้นเจี้ยนเฉินจะไม่ทำอะไรเพื่อหยุดเรื่องนี้ นี้เป็นเพราะเขารู้ดีว่าตัวตนของพยัคฆ์ปีกเทวะจะไม่ถูกเปิดเผยง่าย ๆ เนื่องจากมีคนจำนวนน้อยมากที่รู้เรื่องเกี่ยวกับพยัคฆ์ปีกเทวะ นอกเหนือไปจากนั้น ตัวตนที่เป็นสัตว์อสูร
