ไปที่เจี้ยนเฉินอย่างเร็วที่สุดเท่าที่เขาจะทำได้“หยางยู่เทียน ด้วยการโจมตีจากท่านบรรพชน เจ้าไม่สามารถที่จะรอดได้แม้เจ้าจะมีเกราะสมบัตินั่น แค่แรงกระแทกก็เพียงพอที่จะทำให้เจ้ากลายเป็นเสี่ยง ๆ ได้แล้ว สมบัติของเจ้าในตอนนี้จะเป็นของตระกูลซาร์” ซาร์ ทิลอสหัวเราะคิกคักอย่างเสียงดัง ก่อนที่จะบินไปที่รูที่เจี้ยนเฉินถูกกระแทกเข้าไปอย่างรวดเร็ว เขาแน่ใจว่าเจี้ยนเฉินนั้นหลาดท่าไปจากการโจมตีของท่านบรรพบุรุษแล้ว แม้แต่วัตถุเซียนก็ไม่สามารถปกป้องเขาได้ซาร์ ทิลอสพุ่งเข้าไปที่ถ้ำที่เจี้ยนเฉินกระแทกเจ้าไป ภายในร้อยเมตรข้างใน เขาก็พบเจี้ยนเฉินในที่สุด ในตอนนี้ เจี้ยนเฉินหน้าซีดในขณะที่หลับตาอยู่ เขาไม่ได้สติในขณะที่เลือดจากปากของเขานั้นย้อมเกราะสีทองจนเป็นสีเลือด“จากนี้เป็นต้นไป สมบัตินี้จะเป็นของตระกูลซาร์ ข้ามีความดีความชอบในการฆ่าหยางยู่เทียน และด้วยฐานะของข้าในตระกูล ท่านบรรพชนต้องมอบเกราะนี่ให้กับข้าเป็นรางวัลอย่างแน่นอน” ความยินดีและความโลภปรากฎพวกพุ่งขึ้นที่ตาของซาร์ ทิลอสในขณะที่เขาคุกเข่าลงและยื่นมือของเขาไปหาเกราะไหมสีทองบนตัวของเจี้ยนเฉินโฮก !ทันใดนั้นเอง เสียงเหมือนแผ่นดินไหวก็ดังก้องออกมา ความดังของมันสะท้อนไปทั่วทั้งเขต และขยายออกไปทั่วทิศทางจากคลื่นเสียงที่มองเห็นได้แขตแนวภูเขาทั้งหมดสั่นไหวอย่างรุนแรงจากเสียงคำราม รอยแตกหนาเกิดขึ้นทันทีบนภูเขาที่มีอยู่มานานมากกว่าหลายหมื่นปี รอยกระจา
