เหมือนว่าเจี้ยนเฉินได้ย้อนกลับไปยังวันที่เขาเดินทางไปทั่วทวีป และมันค่อย ๆ เปลี่ยนนิสัยใจคอของเขาอย่างเงียบ ๆ มันทำให้สัญชาตญาณดิบของเขาออกมาโดยไม่รู้ตัว ซึ่งเป็นเหตุผลว่าทำไมเจี้ยนเฉินถึงทำให้คารา ลี่เว่ยรู้สึกได้เช่นนี้
“พวกเราจะไม่ไปทำให้หยางยู่เทียนโกรธ ข้ารู้สึกว่าหยางยู่เทียนนั้นไม่ธรรมดาเหมือนอย่างที่เห็น” คารา ลี่เว่ยกล่าวอย่างอ่อนโยน ก่อนที่จะเดินทางออกไปไกลอย่างช้า ๆ
ภายในถ้ำนั้น เสือขาวถูกห่อหุ้มไปด้วยรังไหมกว้าง 3 เมตร รังไหมสีขาวนั้นเปล่งแสงสว่างจ้าและกระจายไปทั่วทั้งถ้ำ ภายในนั้นพลังที่มหาศาลยิ่งกว่ากำลังกระเพื่อมอย่างไม่มั่นคงอย่างมาก
เจี้ยนเฉินนั่งขัดสมาธิอยู่ห่างออกไป 5 เมตร และจ้องเขม็งไปที่รังไหมใหญ่สีขาว เขาโยนสัตว์อสูรระดับ 6 ที่เขาฆ่าไว้ข้างข้างรังไหม ที่ซึ่งกลุ่มหมอกสีแดงจากเลือดกำลังถูกดูดซึมเข้าไปที่รังไหมใหญ่สีขาว
หลังจากดูดพลังชีวิตจากเลือดแล้ว พลังภายในไหมก็รุนแรงมากยิ่งขึ้น ในเวลาเดียวกัน พลังที่มันแสดงออกมาก็ยิ่งแข็งแกร่งมากขึ้น และขยายจากสิบกว่ากิโลเมตรเป็นหลายร้อยกิโลเมตร
“อีกนานแค่ไหนกันนะที่เสือขาวจำเป็นต้องใช้ในการพัฒนา ! ? ” ความกังวลเกิดขึ้นที่ใบหน้าของเจี้ยนเฉิน เขาสามารถรู้สึกได้ว่าพลังงานภายในรังไหมนั้นกำลังเปลี่ยนไป พลังชีวิตในเลือดของสัตว์อสูรนั้นเหมือนยาบำรุงที่ทำให้เสือขาวแปลงพลังงานได้รวดเร็วยิ่งขึ้น แต่ปริมาณของพลังชีวิตที่มันต้องการนั้
